Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019

Λογοθέτης Διακίδης, ένας ακόμη αφανής ήρωας της Καρπάθου

Στην καρδιά μιας εποχής με σωρό από ψιλόφλουδους άδειους τενεκέδες που παλεύουν για να κάνουν θόρυβο, ευτυχώς πότε-πότε ξεπετάγονται φωτεινές μνήμες από το παρελθόν και μας βοηθούν να νιώσουμε άνθρωποι.
Έτσι ακριβώς γίνεται όταν ψάχνεις τις πτυχές από τη ζωή και τις...
δράσεις του Λογοθέτη Διακίδηκαι δεν γίνεται να μη σταθείς ακόμη και στις πιο μικρές αλλά σημαντικές λεπτομέρειες, που αφορούν το σύνολο της Καρπάθου.
Ο Λογοθέτης όσο ζούσε απέφευγε να εκθέσει πρόσωπα και να προβάλει γεγονότα, αφού θεωρούσε ότι δεν είχε κάνει παρά μονάχα το πατριωτικό και επαγγελματικό καθήκον του.
Οι περασμένες γενιές αναγνωρίζουν το όνομα του, που ήταν και εξακολουθεί να είναι ταυτισμένο με το ταχυδρομείο, την αλληλογραφία της Καρπάθου για πολλές δεκαετίες, ωστόσο κάποιοι φίλοι και συγγενείς έζησαν από κοντά τον κρυφό ρόλο του Λογοθέτη Διακίδη, ήταν ο αντιπρόσωπος των Πηγαδίων στην πανκαρπαθιακή επιτροπή και ένας από τους 53 Καρπάθιους που υπέγραψαν την ένωση του νησιού με την Ελλάδα!
Γεννήθηκε το 1917 στο Απέρι της Καρπάθου, εκεί μαθαίνει γράμματα και σχεδόν από την αρχή του πολέμου τον συναντάμε γραμματέα στο Δήμο του νησιού. Από νωρίς ξεκινά και η καριέρα του στο ταχυδρομείο του νησιού, από εκεί θα δώσει τη δική του κρυφή μάχη για την ανακούφιση του πληθυσμού και την απελευθέρωση του τόπο του.
Πηγές μας στην άγνωστη μέχρι σήμερα κατασκοπευτική δράση του οι μετρημένες μαρτυρίες του στην σύζυγο του Ρηγώ, που όμως σε πολλά σημεία επιβεβαιώνονται από την έκθεση του δασκάλου και γραμματέα της Ιεράς Μητροπόλεως Καρπάθου Χριστόφορου Σακελλαρίδη.
Ο Διακίδης κλήθηκε από τον συνταγματάρχη Ιμπριάνι σε μια μυστική συνάντηση το φθινώπορο του 1943, αφού λίγο νωρίτερα είχε παραδώσει το νησί άνευ όρων στις γερμανικές δυνάμεις.
Ο Ιταλός διοικητής αφού ορκίστηκε στο πηλίκιο του, αποκάλυψε οτι γνώριζε την μυστική κατασκοπευτική δράση που εκτελούσε ο Λογοθέτης και στη συνέχεια του ζήτησε να συμμετέχει σε ένα δίκτυο πληροφοριών, που θα βοηθούσε για να μαθαίνονται οι μελλοντικές κινήσεις των Γερμανών. Μάλιστα του αποκάλυψε ότι Γερμανοί είχαν σκοτώσει τον πατέρα του, τους μισούσε και παρακάλεσε και για μια προσωπική χάρη, με τον ασύρματο που χειριζόταν ο Διακίδης, να ενημερώσει στην Ιταλία ότι ο ίδιος ήταν ζωντανός.
Το δίκτυο που οργανώθηκε από τον Ιμπριάνι, είχε πυρήνα τον Λογοθέτη Διακίδη και τον γιατρό Γιανναγά, βασική κατάσκοπος πληροφοριοδότης μια παρεξηγημένη Ιταλίδα δασκάλα η Μαρία Τερέζα Βεντούρα, μια γυναίκα που υπέφερε τα πάνδεινα, τόσο από τους κατακτητές, όσο και από τους Έλληνες. Βιάστηκε από Γερμανούς και στη συνέχεια γέννησε και έχασε το παιδί της, βανίστηκε και θεωρήθηκε πόρνη και μετρέσσα. Ώσπου μιλήσε ανοιχτά για τον βιασμό της, έφτασε  μέχρι τα εγγλέζικα δικαστήρια, δίχως αποτέλεσμα και τελικά εκδιώχθηκε ως ανεπιθύμητη από το νησί.
Οι πληροφορίες, που η δασκάλα αποσπούσε από τους Γερμανούς, αφορούσαν στρατιωτικές κινήσεις τόσο στη στεριά όσο και τη θάλασσα, έχει ιδιαίτερη αξία να ρίξουμε μια ματιά στα βυθισμένα πλοία με Ιταλούς αιχμαλώτους που ξεκίνούσαν από την Κάρπαθο:
20 Σεπτεμβρίου 1943, το φορτηγό ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΙΟ (υπό γερμανικό έλεγχο) Ellinicochorio, ενώ είναι αγκυροβολημένο στην Κάρπαθο με 550 Ιταλούς αιχμαλώτους. Χάθηκαν όλοι.
23 του Σεπτέμβρη 1943, η τραγωδία του DONIZETTI, διαδρομή Ρόδος-Πειραιά,  1584 ή 1835 Ιταλούς αιχμαλώτους, δεν υπήρξαν επιζώντες.
15 ή 19, Νοέμβρη του 1943 στον κόλπο του Αγίου Νικολάου Κρήτης,χτυπήθηκε ελληνική γολέτα ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ, Kal89, που είχε επιταχθεί από τις γερμανικές δυνάμεις και χτυπήθηκε στο ταξίδι από την Κάρπαθο για την Κρήτη, με 208 Ιταλούς αιχμαλώτους.
8 Φεβρουαρίου του 1944, το γερμανικό ατμόπλοιο PETRELLAτορπιλίστηκε από το βρετανικό υποβρύχιο SPORTSMANενώ έπλεε ανοιχτά από Σούδας με κατεύθυνση τον Πειραιά με 3.173 Ιταλούς, ανάμεσα στους επιζώντες ήταν ο συντ. Ιμπριάνι.
Οι πληροφορίες της Μαρία-Τερέζα Βεντούρα, έφταναν στον Διακίδη, συχνά μέσω του ψαρά Νιοτή (γνωστός με το παρατσούκλι Μιαούλης) και στη συνέχεια στον συνταγματάρχη Ιμπριάνι.
Όπως περιγράφει η σύζυγος του Λογοθέτη, κ. Ρηγώ, συχνά μάθαιναν για τις εφόδους Γερμανών σε σπίτια Καρπάθιων, έβρισκαν τρόπο και τους ειδοποιούσαν, για να κρύψουν τα όπλα αλλά και ο,τι στοιχεία υπήρχαν που θα μπορούσαν να ενοχοποιήσουν τους ντόπιους.
Μετά την Επανάσταση της Καρπάθου οι Εγγλέζοι ανέλαβαν τον στρατιωτικό έλεγχο του τόπου, ήταν η τέταρτη ξένη δύναμη που καταλαμβάνει το νησί μέσα στον 20ο αιώνα!
Η αγγλοκρατία ξεκινά στις 17.10.1944 και κράτησε έως την ενσωμάτωση Απρίλιο 1947.
Εκείνη την περίοδο ξεκίνησε να λειτουργεί η ταχυδρομική υπηρεσία με προιστάμενο τον Λογοθέτη Διακίδη.
Από τις αρχές του 1950 το ταχυδρομείο Καρπάθου επανδρώνεται με προσωπικό, εκτός του Λογοθέτη, υπήρχαν και τρεις διανομείς.
Διανομέας για τα χωριά Σπόα, Μεσοχώρι, Όλυμπο, Διαφάνι, ήταν ο Γιώργος Λιγνός.
Στα χωριά Απέρι, Βωλάδα, Όθος, Πυλές, Φινίκι, Αρκάσα, Μενετές, ήταν ο Γιώργος Οθείτης. Ενώ για στα Πηγάδια, με χρέη υπαλλήλου μέσα στο ταχυδρομείο, προσλήφθηκε ο Βάσος Ζερβουδάκης.
Για τους πρώτους έξι μήνες του ‘50 η διανομή γινόταν με τα πόδια! Καταρχήν έπαιρναν τους ταχυδρομικούς σάκους από το πλοίο, υπήρχε 15νθήμερη, μη τακτική, σύνδεση με τον Πειραιά.
Έφταναν τα γράμματα και η πρώτη δουλειά ήταν να τακτοποιήσουν τις επιστολές για το κάθε χωριό. Στη συνέχεια έβαζαν στον ώμο το σάκο και ξεκινούσαν τον ποδαρόδρομο!
Μόνο ο Λιγνός, αν το επέτρεπε η θάλασσα, ταξίδευε με καίκι μέχρι το Διαφάνι κι από εκεί περπατούσε σε όλη τη Β. Κάρπαθο.
Ο Οθείτης χώριζε τα επτά χωριά που είχε στην ευθύνη του, τη μια μέρα περπατούσε Μενετές-Αρκάσα-Φινίκι και την άλλη Απέρι-Βωλάδα-Όθος-Πυλές. Αργότερα βρέθηκε μια μοτοσοκλέτα και διευκόλυνε τις μετακινήσεις στα κάτω χωριά.
Σύμφωνα με τους κανόνες οι επιστολές έπρεπε να δίδονται με εμπιστευτικότητα, όμως οι ταχυδρόμοι δεν είχαν χρόνο για να τις μοιράσουν πόρτα-πόρτα, διάλεγαν ένα κεντρικό καφενείο, φώναζαν ονόματα και έδιναν τις επιστολές. Κρατούσαν και από ένα πακέτο γραμματοσήμων, έτσι όποιος ήθελε μπορούσε να παραδώσει το γράμμα του στον ταχυδρόμο! Για την Αμερική τα γραμματόσημα κόστιζαν 1,80 δραχμές!
Αργότερα, όταν το αεροπλάνο μπήκε στη ζωή μας, υπήρχαν τρεις τρόποι για να στείλεις επιστολή:
Ο φτηνότερος και πιο αργός τρόπος ήταν το βαπόρι, έπειτα το αεροπλάνο και ακολουθούσε η επείγουσα, που μπορεί να κόστιζε παραπάνω, αλλά είχε προτεραιότητα στους ταχυδρομικούς σάκους.
Ο Λογοθέτης Διακίδης είχε υψηλότατα αίσθημα ευθύνης, είχε αληθινό πάθος για τη δουλειά, η σύζυγος του θυμάται τις γιορτές, τα Χριστούγεννα και το Πάσχα που εκείνος ξημέρωνε στο ταχυδρομείο, δεν ήθελε να βλέπει αμοίραστα γράμματα και δε λογάριαζε τις ξενύχτια, ούτε μετρούσε τις σκόλες, προκειμένου να εξυπηρετήσει τον κόσμο της Καρπάθου. Υπήρχαν περιπτώσεις που άφησε τα οικογενειακά γιορτινά τραπέζια για να μοιράσει επιστολές!
Σε μια χοροσπερίδα ξεχώρισε την Ρηγώ, ήταν η πρώτη φορά που της μιλούσε και της είπε ότι μαζί με τους λαχνούς που κέρδιζαν της δίνει την καρδιά του. Σύντομα την ζήτησε από τους δικούς της και δεν υπολόγιζε χρήματα και προίκες. Το ζευγάρι παντρεύτηκε το 1951 και μαζί έκαναν τέσσερα παιδιά, την Καλλιόπη, την Κονώνα-Ελπίδα, τη Μαρίκα  και τον Αντρέα. Στη κουβέντα με την σύζυγο του Λογοθέτη, τη Ρηγώ, δεν έλλειψε η συγκίνηση, κάθε που θυμόταν μια λεπτομέρεια από κείνον ένιωθα το ρίγος στη φωνή της.
Ήταν από κείνα τα ζευγάρια που γλυκαίνουν την αγριάδα και την απομόνωση του νησιού! Η Ρηγώ  θυμόταν μια μαντινάδα για τον αγαπημένο της, λιγοστές λέξεις που δείχνουν το μεγαλείο της ψυχής του Λογοθέτη:
«Με τέσσερις κατακτητές έπαιζες τη ζωή σου
Και πατριώτης αφανής ήταν η πληρωμή σου».
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Δεν υπάρχουν σχόλια: