Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

Αλέξανδρος ο Μακεδών Αριστοτέλει... εσύ, ο Μακεδών, ο μέγιστος Ελλήνων...


Ο φίλος του Ιστολογοφόρου και κριτικός αναγνώστης του εκπονούμενου μυθιστορήματος Ελευθέριος Καβαλιέρος μου έστειλε ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις για το κείμενο, καθώς και ένα δικό του πόνημα σχετικό με την εν λόγω εποχή. Τον ευχαριστώ και αναρτώ την ¨Επιστολή του Αλέξανδρου προς τον Αριστοτέλη¨. Οι υποσημειώσεις είναι δικές του. Β.Ν.
images%ce%b1-6
Καβαλιέρος Ελευθέριος
Αλέξανδρος ο Μακεδών Αριστοτέλει.[1]         
«Από τη μακρινή, από εσέ Περσέπολη,
σου γράφω, σεβαστέ μου δάσκαλε,
με την καρδιά μου μαύρη απ’ τις...
στάχτες [2]
έργων αοικέων, που άδικα και σ’ εμένα θ’ αποδώσουν.[3]
Και όμως, έως τώρα έπραξα
ακολουθώντας τις σοφές σου διδαχές.
Να βλέπω, να παρατηρώ, να καταγράφω
πάντα με τη Λογική,
να με ακολουθούνε άνθρωποι
που να διδάσκουν, μα και να διδάσκονται.
Φιλόσοφοι, ιστορικοί και ρήτορες και ποιητές
και τραγωδοί που μας προσφέρουν κάθαρση,[4]
αλλά και γεωγράφοι και φυσιοδίφες κι όμοιοί τους,
που σου στέλλουν τις παρατηρήσεις τους
να εμπλουτίζεις τη σχολή σου με τις νέες γνώσεις.[5]
Να προστατεύω Πόλεις που να ζούνε
Έλληνες και ντόπιοι, όχι απλώς, να συμβιώνουν[6],
μα να θεμελιώνουνε την κοινωνία
σύμφωνα με τις καλές τους πράξεις.[7]
Πάντα φίλοι μεταξύ τους[8] έστω και ανταγωνιστές.
Ν’ αντιλαμβάνονται ότι ο άνθρωπος είναι όν,
μα ον πολιτικό[9].
Σωστά όλα αυτά μου δίδαξες εσύ, ο Μακεδών,
ο μέγιστος Ελλήνων, μέγιστος των σοφιστών.
Αλλά τα μαύρα ερείπια, πρωτεύουσας ιστορικής,
μας δίδουν παράδειγμα πικρό ότι εάν ο άνθρωπος
δε σέβεται, κι έστω τυχαία καταστρέφει τον πολιτισμό,[10]
γίνεται χείριστος και από τα παλαιά του,
τότε που ήταν άπολις και φαύλος.[11]
Αλέξανδρος ο Μακεδών».
Sxedio_04
[1] Η παρούσα «επιοτολή» έχει ως πρότυπο τις: Αλκίφρονος Επιστολαί, μετφρ. Τάσου Βουρνά, Εκδ. Αφών Τολίδη Ο.Ε, 1984
[2] Για την πυρκαγιά της Περσέπολης από λογοτεχνική σκοπιά, βλέπε και: Νόττας Βασίλης, Μυθιστόρημα υπό Εκπόνηση, Μέρος Δ’, Κεφάλαιο 15, Vnottas, wordpress.com
[3]Όπως δηλαδή αποδόθηκαν και στον Αχιλλέα  μετά το θάνατο του Έκτορα. «…αοικέα μήδετο έργα…» Ιλ. Χ396.
[4] Αριστοτέλης, Περί Ποιητικής, VI 1-4, 1449b25.
[5] Βλέπε: Πωλ Φώρ, «Η Καθημερινή Ζωή στην Εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου», μετφρ. Γιάννη Αγγέλου, Εκδ. Παπαδήμα, 2008.
[6] Ἀριστοτέλης, Πολιτικά, Α, 1253a 1-5 και Α, 1252b – 1253a 33
[7] Πολιτικά Γ, 1282α, 2-3.
[8] Ηθ. Νικομάχεια, Θ, 9, 1160α, 11-14.
[9] Ως. σημ.6.
[10] Για την καταστροφή της Περσέπολης οι απόψεις διίστανται, Βλέπε και: Πλούταρχο, Αλέξανδρος, ΛΗ’, Αρριανός Γ’ 18, 11 κλπ. ως και J.G. Droysen, Βασ. Νόττας, κλπ .
[11] …ο άπολις δια φύσιν και ου δια τύχην ήτοι φαύλος εστί…. Α, 1253α 5.

Βασίλης Νόττας
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Δεν υπάρχουν σχόλια: