Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019

Τι θα γίνει εάν δεν κυρωθεί η Συμφωνία των Πρεσπών...

Στέλιος Γρηγορίου
Δικηγόρος LLM (6949115439)

Σε άρθρο του στην Καθημερινή ο Καθηγητής κος Συρίγος αναλύει εξαιρετικά τι θα γίνει εάν ακυρωθεί η Συμφωνία των Πρεσπών, ήτοι μετά την κύρωσή της από την παρούσα Βουλή. Το συμπέρασμα είναι ότι θα είναι ασφαλέστερον η Ελλάς να μην κυρώσει την Συμφωνία των Πρεσπών εις την παρούσα φάση.
Κρίσιμο εθνικώς ενδιαφέρον παρουσιάζει η...
λογικώς και πολιτικώς πρωθύστερη περίπτωση ποίες θα είναι οι αναμενόμενες πολιτικές επιπτώσεις, εάν, ενώ η Βουλή των Σκοπίων θα έχει ολοκληρώσει τον κύκλο των προαπαιτουμένων πολιτικών ενεργειών, ήτοι και τις τελικώς προβλεπόμενες από την Συμφωνία των Πρεσπών κοινοβουλευτικές διαδικασίες για την τροποποίηση του Συντάγματός των Σκοπίων, εν τούτοις, τελικώς δεν κυρωθεί η Συμφωνία των Πρεσπών από την παρούσα Ελληνική Βουλή.
Τούτο μπορεί να συμβεί, σύμφωνα με τις υφιστάμενες Συνταγματικές πρόνοιες, εάν δεν συγκεντρωθεί ο ελάχιστος απαιτούμενος αριθμός των 151 ψήφων. Πρόκειται για αξιόπιστο σενάριο, που συγκεντρώνει ισχυρές πολιτικές πιθανότητες να επισυμβεί, υπό τις εξής πολιτικές προυποθέσεις: ι) ομάδα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνεται την εθνική σημασία της καταψηφίσεως της Συμφωνίας των Πρεσπών, ιι) ορισμένοι εκ των ανεξαρτήτων βουλευτών αντιλαμβάνονται την σημασία της καταψηφίσεως, έστω και την υστάτη ώρα ή δεν λαμβάνουν επαρκή πολιτικά ανταλλάγματα και ανακρούουν πρύμναν, ιιι) η αποχή ικανού αριθμού βουλευτών ανεξαρτήτως πολιτικής προέλευσης οδηγεί εις την μη τελική επιψήφιση από τους αναγκαίους 151 βουλευτές, ιν) Μετά από πρόωρες εκλογές, προκηρυχθείσες πρό της κυρώσεως της Συμφωνίας, η νέα Βουλή απορρίπτει την κύρωση αυτής, ν) Το Συμβούλιο της Επικρατείας κρίνει επί ήδη εκκρεμούσης Προσφυγής ότι το άρθρο 8 της Συμφωνίας προσκρούει εις μείζονα προστατευτέα ατομικά δικαιώματα και απαιτείται τροποποίηση αυτού.
Εις την περίπτωση τούτη η πορεία των πραγμάτων εξ επόψεως διεθνούς δικαίου πρέπει να είναι η ακόλουθη:
  1. Η Ελλάδα έχει συμπράξει, αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας, εις την επανέναρξη της διαδικασίας ένταξης της FYROΜ στο ΝΑΤΟ και πρέπει να κυρωθεί το σχετικό Πρωτόκολλο από την Ελληνική Βουλή, εφόσον τα Σκόπια ολοκληρώσουν τον κύκλο των προαπαιτουμένων νομικών και Συνταγματικών ενεργειών. Τούτο αποτελεί νομική υποχρέωση της χώρας, που απορρέει από την νομικώς δεσμευτική μονογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών από τους υπουργούς Εξωτερικών των δύο συμβαλλομένων κρατών, ανεξαρτήτως της τελικής εκβάσεως της κυρώσεως της Συμφωνίας από την Ελλάδα.
Πέραν τούτου, όμως, πρόκειται συντρεχόντως για διεθνή δέσμευση της χώρας, η οποία απορρέει από την εκ παραλλήλου εν ισχύι Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 και την συναφή καταδίκη της χώρας μας από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το 2012, λόγω παραβιάσεως της διεθνούς υποχρεώσεως αυτής να μην προβάλει αντιρρήσεις στη ένταξη της FYROΜ σε διεθνείς οργανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ.
Η ανάληψη τούτης της διεθνούς υποχρέωσης συνιστά σαφώς ουσιώδη άρση ενός σημαντικού διαπραγματευτικού πλεονεκτήματος της χώρας μας, πολιτικής σημασίας, να μην εντάσσεται η FYROΜ στο ΝΑΤΟ, άπαξ και δεν επιλύεται το ονοματολογικό.
Εν τούτοις, η σύμπραξη της χώρας μας στο πεδίο αυτό, διασφαλίζει το σημαντικό πολιτικό πλεονέκτημα της ισχυροποιήσεως του ΝΑΤΟ και την εναρμόνιση της χώρας προς τις ευρύτερες αναγκαιότητες και επιλογές των ΗΠΑ.
  1. Η καταψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών από την Ελληνική Βουλή, όπως ορθώς προτείνει ο Καθηγητής κος Συρίγος, θα εξέθετε την Ελλάδα στην νομική μέγγενη η οποία έχει χαλκευθεί στο κείμενο της Συμφωνίας, να θεωρηθεί έκνομη διεθνής συμπεριφορά αντίθετη προς την διεθνή υποχρέωση, η οποία ανελήφθη από την Ελλάδα διά της υπογραφής της Συμφωνίας, με έννομη συνέπεια η FYROM να αποδεσμευθεί αυτοδικαίως από κάθε νομική υποχρέωση της έναντι της Ελλάδος και να επιδιώξει την διεθνή αναγνώρισή της, πρωτίστως από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, αλλά και από τα υπόλοιπα κράτη του ΟΗΕ, ως Μακεδονία χωρίς σύνθετο τμήμα, με οριστική κατάργηση της προσωρινής ονομασίας της FYROM, «κεκτημένου» μέχρι τούδε, όπως ορθώς αναγνωρίζει ο κος Συρίγος.
  2. Η καταψήφιση της Συμφωνίας από την Ελληνική Βουλή θα είναι αποτελεσματική και θα παράγει έννομα αποτελέσματα, μόνον εφόσον: 3.1. Κατά το χρονικό διάστημα από την υπογραφή της Συμφωνίας μέχρι την ψηφοφορία στην Βουλή, διά εκάστη παραβίαση της Συμφωνίας από την πολιτική ηγεσία των Σκοπίων εις βάρος της χώρας μας, είτε με πλήθος αλυτρωτικών δηλώσεων είτε με την ρητή καταγραφή των παράλογων και ανιστόρητων απαιτήσεων αλλαγής της ιστορίας και του πολιτισμού μας εις τα πλαίσια της θεσμικής Επιτροπής του άρθρου 8 της Συμφωνίας, η οποία παρανόμως και κάκιστα συνεστήθη, η Ελλάς έχει ήδη προβεί και θα εξακολουθεί να προβαίνει εις επίσημες ρηματικές διακοινώσεις.
3.2. Ακολούθως, κατά την κρίσιμη πολιτική στιγμή, ήτοι άμεσα και εις την παρούσα φάση , η Ελλάς απαιτείται να προσφύγει εις το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με βάση τις ρητές πρόνοιες της ισχύουσας Ενδιάμεσης Συμφωνίας, για το σύνολον των επανειλημμένων και προκλητικών παραβιάσεων εκ μέρους της ηγεσίας της FYROM, οι οποίες κανονικώς θα έπρεπε να έχουν διεθνώς καταγγελθεί διά των επίσημων ρηματικών διακοινώσεων της χώρας μας και, οι οποίες ευθέως εμπίπτουν εις την Ενδιάμεση Συμφωνία, αλλά και επενεργούν αντιθέτως προς την επιβαλλόμενη καλή πίστη και προς το πνεύμα της υπογραφείσης Συμφωνίας των Πρεσπών εκ μέρους της FYROM ως συμβαλλομένου μέρους, όπως η ίδια η Συμφωνία διαλαμβάνει.
  1. Τούτη είναι δυνητικώς η μόνη περίπτωση, κατά την οποία με αξιώσεις η χώρα μας δύναται να διαφύγει νομίμως της νομικής μέγγενης, που εχάλκευσε η Συμφωνία των Πρεσπών και να επιβάλλει διεθνώς την διατήρηση του ονόματος FYROM εις τα πλαίσια του Συμβουλίου Ασφαλείας του OHE και μόνον - δυστυχώς επ’ ουδενί διμερώς, μέχρις εκδόσεως της αποφάσεως του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης προς τον σκοπό της διαπιστώσεως ότι η Ελλάς νομίμως δεν εκύρωσε την Συμφωνία των Πρεσπών, λόγω ουσιωδών παραβιάσεων εκ μέρους των Σκοπίων .
  2. Εις πάσαν περίπτωσιν, ακόμη και μετά την αδόκητη κύρωση από την παρούσα Βουλή της Συμφωνίας των Πρεσπών, η υπόθεση της προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και του ιερού ονόματος της Μακεδονίας δεν καταστέλλεται.
Το άρθρο 60 της Διεθνούς Σύμβασης της Βιέννης για το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών (1969) παρέχει την νομική βάση για την δυνατότητα λήξεως ή αναστολής της εφαρμογής της Συνθήκης σε περίπτωση ουσιώδους παραβιάσεως αυτής.
Μία νέα Ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αποστεί ούτε να εκφύγει της εθνικής υποχρεώσεως καταγγελίας των ουσιωδών παραβιάσεων, εις τις οποίες νομοτελειακώς, αφεύκτως και λόγω του εθνικιστικού χαρακτήρος της πολιτικής δομής της θα υποπέσει η FYROM.
Δυστυχώς, η επιπολαιότης της μονογραφής της Συνθήκης των Πρεσπών, αντί της ευκταίας καλής γειτονίας, καταδικάζει την χώρα μας εις μία μόνιμη νομική επιφυλακή, εις την αέναη υποβολή ρηματικών διακοινώσεων και εις την δυνητική προσφυγή εις το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εις το διηνεκές.

Σημ. (δική μας): Ο Στέλιος Γρηγορίου είναι έμπειρος νομικός με διεθνή εμπειρία, κοινωνική και πολιτική δράση. 
Τμήμα του ανωτέρω δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 29/12/2018, σελ. 31. 
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Δεν υπάρχουν σχόλια: