Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

...εχω φάει τα λύσσακα μου στον Μπαρμπουνιώτη, να δω αν το ΨΩΛΙΑ λέγεται και «μεταρρύθμιση» αλλά ΜΗΔΕΝ εις το πηλίκιον

Κάθε μέρα που περνάει συνειδητοποιώ ότι τότε στην Σοβιετία ζούσαν στην κόλαση ενώ εμείς στον καπιταλιστικό παράδεισο. Τα πάντα γύρω μας είναι ανθηρά, εργάτες είναι έτοιμοι να φιλήσουν το χέρι (ή και τον κώλο μην σου πω) του κάθε «αφεντικού» που τους πληρώνει στην... ώρα τους το μυθικό ποσό των 500€ ανά μήνα. Καλά αν τους δίνει υπερωρίες, νυχτερινά, ΣαββατοΚύριακα κλπ, μην σας πω ότι ε και μια πίπα δεν θάναι αμαρτία. Το χειρότερο βέβαια είναι ότι αυτοί οι «εργαζόμενοι» αισθάνονται και τυχεροί, γιατί κάποιοι άλλοι δουλεύουν απλά για να μην είναι άνεργοι. Τα part-time τα ξέρετε αλλά τα zero contract jobs ήρθανε και στο ΕΛΑΝΤΑ. Η γνωστή εταιρία στον Χολαργό, που όταν κάνει μπαζάρ τρέχουν όλες οι ηλίθιες να ψωνίσουν καλλυντικά και δημιουργούν κυκλοφοριακή ασφυξία στην ΤΖΑΒΕΛΛΑ, παρέχει θέσεις εργασίας zero contract jobs σε προμότερς. Και ακόμα είμαστε στην αρχή επαναλαμβάνω, γιατί ασχέτως αν ακόμα δεν έχουν εφαρμοστεί όλα ούτε καν του πρώτου μνημονίου, ζούμε στο HEAVEN. Τότε στην Σοβιετία δεν είχε τέτοια…. Είχε άλλα… Κι ήταν τέτοια πού αν τα συγκρίνετε με αυτά με τα οποία σας καλουπώνουν την ζωή… ε δεν θα το ρίξετε KU-LEE που με τον Χατζηδάκη και τον Μηταράκη υπόσχονται πολλές-πολλές «μεταρρυθμίσεις»…

* (εχω φάει τα λύσσακα μου στον Μπαρμπουνιώτη, να δω αν το ΨΩΛΙΑ λέγεται και «μεταρρύθμιση» αλλά ΜΗΔΕΝ εις το πηλίκιον )
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Δεν υπάρχουν σχόλια: