Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Η κατάρρευση της Παγκοσμιοποίησης και η «αριστερά»…

Του Θύμιου Παπανικολάου

Φαίνεται καθαρά πλέον ότι σ’ αυτό το χρόνο (2017) θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ της Παγκοσμιοποίησης.
Το Βρετανικό Brexit, η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ και το ΟΧΙ των Ιταλών στο δημοψήφισμα, αποτυπώνουν τα πρώτα ηχηρά μηνύματα αυτής της διαλεκτικής της ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ των μηχανισμών της Παγκοσμιοποίησης.
Οι νέες επιθέσεις του Τραμπ εναντίον της γερμανικής ΕΕ, καθώς και οι... αμφισβητήσεις πλανητικών θεσμών του ιμπεριαλισμού (ΝΑΤΟ) και καθιερωμένων κλισέ ιδεολογημάτων, καταγράφουν μια δυναμική της διαλεκτικής κατάρρευσης της Παγκοσμιοποίησης…

Σε κείμενά μας για τον Τραμπ σκιαγραφούσαμε αυτή την κρίση κατάρρευσης:

«Ένα άλλο χαρακτηριστικό της σημερινής εποχής και της αδιέξοδης κρίσης του συστήματος (κρίση κατάρρευσης) είναι τούτο: Η σύγκρουση των παραγωγικών εθνικών οικονομικών μονάδων (των ισχυρών εθνικών ιμπεριαλιστικών μονάδων) με το παρασιτικό κεφάλαιο της πλανητικής χρηματιστηριακής μαφίας…
Σήμερα η πλανητική χρηματιστηριακή μαφία, η ΥΠΕΡ-εθνική ελίτ εξουσίας (Νέα Τάξη), υπονομεύει την ίδια την παραγωγική υπόσταση του καπιταλισμού, την ίδια την ύπαρξη της καπιταλιστικής παραγωγής: Οδηγεί στην αποβιομηχάνιση…
Υπάρχει, λοιπόν, και μια νέα «ενδοϊμπεριαλιστική σύγκρουση»: Ανάμεσα στην πλανητική, παρασιτική, χρηματιστηριακή μαφία με τους ίδιους τους οικονομικούς (παραγωγικούς) και κοινωνικούς ΟΡΟΥΣ ύπαρξης του καπιταλισμού…».

Ολόκληρα τα κείμενα εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10370

Η «αριστερά» της Παγκοσμιοποίησης δεν μπορεί να διακρίνει τις βαθύτερες, εσωτερικές αντιφάσεις της Παγκοσμιοποίησης που οδηγούν στην κατάρρευσή της και δαιμονοποιεί τον Τραμπ και τις «ακροδεξιές» δυνάμεις.

Χάνει το οικονομικό και κοινωνικό ΑΙΤΙΟ, την εσωτερική διαλεκτική, και μένει στο πολιτικό αποτύπωμα: Στην ανάπτυξη της «ακροδεξιάς» και των «εθνικιστικών» δυνάμεων!!!

Ούτε εδώ, όμως, μπορεί να διακρίνει τούτο: Ότι αναπτύσσονται αυτές οι δυνάμεις λόγω της δικής της ΑΝΥΠΑΡΞΙΑΣ.

Και το σπουδαιότερο: Δεν μπορεί να διακρίνει αυτή η «αριστερά» ότι έχει εγκαταλείψει ΠΑΝΤΕΛΩΣ τα «εθνικά ζητήματα» που έχει φέρει ξανά στην πρώτη γραμμή η βαρβαρότητα της Παγκοσμιοποίησης.

Έτσι αυτή η αξιοθρήνητη «αριστερά» ενώ στα λόγια μιλάει εναντίον της Παγκοσμιοποίησης, στην ΠΡΑΞΗ την στηρίζει και γίνεται δεκανίκι της…

Οι μηχανισμοί της Παγκοσμιοποίησης ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ και οι «αριστεροί» κτυπούν, λυσσωδώς, τους πολιτικούς εκφραστές αυτής της κατάρρευσης, τις πολιτικές διεργασίες που ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ την Παγκοσμιοποίηση…

Αντί η «αριστερά» (αυτό θα έκανε αν υπήρχε Αριστερά) να μπει στην πρωτοπορία του αγώνα για την υπονόμευση και κατάρρευση των μηχανισμών του πλανητικού ιμπεριαλισμού, δηλαδή στην πρωτοπορία του αγώνα για την «εθνική κυριαρχία» και «εθνική απελευθέρωση», στην πρωτοπορία, δηλαδή των νέων ΕΘΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ που αντικειμενικά τίθενται από τον πλανητικό, νεοταξικό ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ των χρηματιστηριακών αποικιοκρατών, φωτογραφίζει τα οπίσθια των γεγονότων και το χειρότερο: Στηρίζει την Παγκοσμιοποίηση με πρόσχημα τις ανάπτυξη των «ακροδεξιών» και «εθνικιστικών» δυνάμεων…

Αυτή η θλιβερή «αριστερά» αφήνει όλους τους δρόμους ΑΝΟΙΚΤΟΥΣ στις αστικές «εθνικές» δυνάμεις και μετά χύνει κροκοδείλια δάκρυα για την ανάπτυξη ακροδεξιών» καταστάσεων, στιγματίζοντας ταυτόχρονα και τις λαϊκές διεργασίες και κινήσεις εναντίον της Παγκοσμιοποίησης σαν «εθνικιστικές», «ρατσιστικές» και CIA…

Έτσι η ΑΠΟΥΣΙΑ και η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ Αριστεράς στις αντικειμενικές διαδικασίες ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ της Παγκοσμιοποίησης αφήνει το έδαφος ελεύθερο στις καπιταλιστικές δυνάμεις για να «οργανώσουν» την κατάρρευση του νεοταξικού οικοδομήματος προς δικό τους όφελος.

Διπλό όφελος: Από τη μία να υποτάξουν τους εργαζόμενους και τους λαούς στα συμφέροντα των δικών τους «εθνικών» αναπτύξεων, και από την άλλη να ΑΠΑΞΙΩΣΟΥΝ εντελώς κάθε αριστερή δύναμη, αφού η υπάρχουσα και κυρίαρχη «αριστερά» θα είναι προσδεμένη στους μηχανισμούς κατάρρευσης της Παγκοσμιοποίησης…

Θα είναι ο Τραμπ και άλλοι εκφραστές του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου που θα μιλούν για τη σωτηρία των «εθνών», για «εθνική ανάπτυξη» και «εθνική κυριαρχία» και η «αριστερά» θα μιλάει «αντί-εθνικιστικά», εγκαταλείποντας και απαξιώνοντας και την αγωνιστική ΙΣΤΟΡΙΑ των εθνικό-απελευθερωτικών ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ…

Ακόμα και το ελληνικό κεφάλαιο διακρίνει αυτό που δεν μπορεί να δει η «αριστερά»: Την αναγκαιότητα της αποκατάστασης της «εθνικής κυριαρχίας».

Διακρίνει δηλαδή την κατάρρευση της Παγκοσμιοποίησης και προετοιμάζεται για αυτό.

Υπογραμμίζεται στο άρθρο του ΣΕΒ: «ΣΕΒ - 2017: Annus Mirabilis ή Horribilis; Η επιλογή είναι στα χέρια μας!»
https://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/33007

«αν διαιωνιστεί η σημερινή κατάσταση επιτροπείας από ξένους τεχνοκράτες, η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ενωμένη Ευρώπη είτε θα παραμείνει στα χαρτιά, με υποκατάσταση της απουσίας ουσιαστικής συμμετοχής από κάποια ειδική επιτροπεία, είτε θα λυθεί κάποια στιγμή μέσω της αποχώρησης της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση…».

Η Παγκοσμιοποίηση όχι μόνο δεν έλυσε τις αντιφάσεις του καπιταλισμού, αλλά τις βάθυνε και τις όξυνε σε τέτοιο σημείο που δρομολόγησε τις εσωτερικές διαδικασίες κατάρρευσής της…

Η Παγκοσμιοποίηση έφτασε σε τέτοιο σημείο που απειλεί την ίδια την ύπαρξη της καπιταλιστικής βάσης: Την καπιταλιστική παραγωγή…

Αυτή η κρίση ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη επαναστατικών ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ, τις προϋποθέσεις να δοθεί στην ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ επαναστατική κατεύθυνση και προοπτική…

Γι αυτό, φυσικά, απαραίτητος όρος είναι η ΥΠΑΡΞΗ και ανάπτυξη ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ…

Αυτή η «αριστερά» που υπάρχει αποτελεί το ύστατο δεκανίκι της καταρρέουσας Παγκοσμιοποίησης…
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Έτσι τα βλέπω και αν κάνω λάθος κάπου, στην κεντρική
ιδέα πάντως πιστεύω πως είμαι μέσα.
Ο παλιός καπιταλισμός βασιζόταν σε υποβαθμισμένους και
κακοπληρωμένους ντόπιους εργάτες, αλλά αφού αυτός
αντικαθίσταται πλέον από την παγκοσμιοποίηση, αυτή
θα βασίζεται σε μηδαμινά αμειβόμενους ξενόφερτους
ΔΟΥΛΟΥΣ, που θα πηγαινοέρχονται πέρα δώθε από τόπο σε τόπο
κατά το δοκούν της φασιστικής παγκόσμιας τυραννίας.
Όποιος δεν θα συμμετέχει στο μηχανισμό και στην δομή της
θα πατάσσεται, θα καταδιώκεται, και θα εκμηδενίζεται εντελώς.
Η "τολμηρή" και "αγωνιστική Αριστερά" του σήμερα, ξέροντας
και έχοντας επίγνωση της παντελούς αχρηστίας της μπροστά
στο καινούριο και ολέθριο σήμερα, κατατάχθηκε
πρόθυμα στους δεκανείς του παγκοσμιοποιητικού μηχανισμού και
έγινε οικεία τη θελήσει κάτι σαν KAPO (Κάπο) στρατοπέδου συγκέντρωσης
των πρώην προστατευομένων της !!!
Διατηρώντας με απίστευτη υποκρισία και κοροϊδία τα "παλιά καθήκοντα
της" ενώ στην πραγματικότητα το τωρινό της καθήκον είναι του
υπαλληλάκου των SS της Νέας Τάξης Πραγμάτων.
Ξέρω πως εδώ είμαι εξαιρετικά σκληρός, αλλά πως να το πω αλλιώς ;
Αυτή η νόθευση και διαστροφή των καθηκόντων έχει αρχίσει
σιγά-σιγά και σιωπηρά εδώ και χρόνια.
Αυτή η Αριστερά του σήμερα, πρέπει να εξαφανιστεί κυριολεκτικά
και αφού αντικατασταθεί ξεκάθαρα με ένα Αντιπαγκοσμιοποιητικό
Μπλοκ, ΜΟΝΟΝ όταν αυτό εκπληρώσει το σημερινό του καθήκον
πρέπει να επιστρέψει στα παλιά καθήκοντα της, προσαρμοσμένα στις
ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ καταστάσεις και αφού εκτιμηθεί με ειλικρίνεια η αξία της
έννοιας "Ανεξάρτητο Έθνος".
Και είναι άλλο πράγμα η αλληλεγγύη, και άλλο πράγμα ένας διαβρωτικός
διεθνισμός μηδενισμού κάθε Εθνικών στοιχείων!
Άντ' αυτού, τώρα έχουμε μια Αριστερά - δεκανίκι της Ν.Τ.Π που
μιλάει κοροϊδεύοντας και χρησιμοποιώντας μια παλιά διαλεκτική
εκατονταετίας για να μπερδέψει τους αφελείς.
Η δεν έχει πάρει χαμπάρι τίποτα, η τα έχει πάρει χαμπάρι όλα
και απλώς παριστάνει.....τον Κινέζο μ' ένα απύθμενο θράσος.
Δεν υπάρχει πια γνήσια Αριστερά πουθενά, εκτός από κάποια ίχνη στην
Ν. Αμερική και στην Κούβα περισσότερο.
Και στο σημείο αυτό αν είμαι άδικος κάπου, ζητώ συγνώμη.
Αλλά μέσες - άκρες αυτή είναι η αλήθεια.
Δεν υπάρχουν πια καπιταλισμοί με παλιούς όρους, αλλά υπάρχει
ένα προσθετικό σύνολο τέτοιων που αποτελούν όλοι μαζί ένα σύγχρονο
παγκόσμιο Αουσβιτς με πολύ λιγότερους διοικητές.
Η τουλάχιστον αυτός είναι ο απώτερος σκοπός της Ν.Τ.Π.
Όποιος δεν το βλέπει, δεν έχει να προσφέρει απολύτως τίποτα.
Λυπάμαι για τη λογοδιάρροια αλλά κάπου κατά το κοινώς λεγόμενο
" Τάχω πάρει στο κρανίο".
Όπως οι περισσότεροι.