Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Είμαι πια ένας αστός, είμαι πια καθεστώς!


Εχουνε μεγάλη πλάκα αυτα τα συριζόπανα της κυβέρνησης, έτσι δεν είναι?

Κολλήγα γιος του παππού μου ο παππούς,
κολλήγα γιος του παππού μου ο...
πατέρας
κι ο παππούς μου κολλήγας κι αυτός.

Και μονάχα εγώ, του πατέρα μου γιος,
έναν κλήρο είχα, λίγα στρέμματα βιος.

Η δουλειά στα χωράφια σκληρή.
Ντελικάτος εγώ, μα ξυπνός
τα χωράφια χτυπάω στο σφυρί
και στην πόλη ό,τι βγει, είμαι αστός.

Τα λεφτά απ’ τα χωράφια μια αρχή,
ένας γάμος ως προίκα καλός,
μια χαρά πήγε το μαγαζί,
είμαι πια ένας αστός σεβαστός.

Κολλήγα γιος του παππού μου ο παππούς,
κολλήγα γιος του παππού μου ο πατέρας
κι ο παππούς μου κολλήγας κι αυτός.

Και μονάχα εγώ, του πατέρα μου γιος,
είμαι πια ένας αστός,
είμαι πια ένας αστός,
είμαι πια ένας αστός,
είμαι πια καθεστώς.
(Στίχοι Γιάννης Νεγρεπόντης"
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Αστός κατά κυριολεξία, είναι αυτός που
μένει στο άστυ δηλ στην πόλη.
Υπάρχουν αστοί και αστοί με κολοσσιαίες
διαφορές μεταξύ τους.
Μπορεί να είσαι αστός αλλά να μην
είσαι καθεστώς, αλλά αν είσαι καθεστώς
θα είσαι αστός πάντα, έστω κι' αν προσπαθείς
να μην φαίνεσαι σαν τέτοιος.
Αν λοιπόν εσύ αλλού ξεκίνησες και αλλού
κατάντησες, αφού δεν λυπάσαι εσύ τον
εαυτό σου (τότε θ' αποχωρούσες) τότε γιατί
να σε λυπηθώ εγώ;;
Παράτα λοιπόν την κλάψα.
Και μη μου ζαλίζεις τα παπάρια γιατί
είμαι απ' τους αστούς που 'έχουν
προβλήματα.