Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Είναι ένα είδος μύγας που έκανε κώλο και έχεσε τον κόσμο όλο...

Σήμερα, θα κάνουμε αναφορά στην εντομολογία. Θα μιλήσουμε για το Κωλεόπτερο Παολίνους. Είναι ένα είδος μύγας που έκανε κώλο και έχεσε τον κόσμο όλο.
Ο λόγος περί της τραγουδιάρας Πάολας, που δήλωσε με απέραντη βεβαιότητα σε...
συνέντευξη της, ότι:
"Ο Καζαντζίδης έκανε κατάχρηση στον πόνο και την αδικία και τα εκμεταλλεύτηκε" (!!)
Μάλιστα!! Βέβαια, δεν φταίει αυτή. Όχι! Φταίνε όλοι εκείνοι που έγραφαν απολογητικά υπομνήματα υπέρ της στην εκτέλεση του Χατζιδάκι. Είναι να μην πάρει θάρρος;
Φυσικά, η εν λόγω τραγουδιάρα, διότι μόνο μια διασκεδάστρια είναι με το μίνι ως τον αφαλό, έχει τόση σχέση με την αληθινή τέχνη, όση και το αυγοτάραχο με το χαβιάρι. Διότι, αν είχε την παραμικρή αίσθηση για τους λόγους ύπαρξης της τέχνης, θα έπρεπε να τους αναζητήσει μέσα στην κοινωνία και στα προβλήματα της και σε όσα την απασχολούν. Ο Καζαντζίδης, με μια φωνή πολλών ντισιμπέλ ως αντηχείο τριαξονικού σε λεωφόρο, έκφρασε όλους αυτούς που επί δεκαετίες, όχι για ένα χρόνο, βίωναν τον πόνο του μισεμού και της ξενιτιάς. Ως αληθινός καλλιτέχνης έκανε τη φωνή του νταλκά της κοινωνίας και πέτυχε τον σκοπό του να την εκφράσει. Άλλωστε όλοι οι καλλιτέχνες τις ανάγκες της κοινωνίας "εκμεταλλεύονται" και το ίδιο κάνει κι αυτή, αν δεν το έχει καταλάβει ακόμα.
Όπως, λοιπόν, ο θεοδωράκης έκφρασε την ανάγκη του λαού για αγώνα γράφοντας επαναστατικά τραγούδια, όπως ο Καζαντζίδης έκφρασε τους μετανάστες, ή ο Πάριος τους ερωτευμένους, έτσι κι αυτή τώρα, δεν εκφράζει τίποτα άλλο από την παρακμή της κοινωνίας. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψιν, ότι και σήμερα οι Έλληνες μεταναστεύουν μαζικά και πως υπάρχει τόση πίκρα, εύλογα συμπεραίνουμε, ότι η ίδια είναι έξω από το πνεύμα της κοινωνίας και τις ανάγκες της, αφού το μόνο που προσφέρει είναι ανοησία, άφθονο ξέδωμα στους καψούρηδες και ξεχαρμάνιασμα στους ηδονοβλεψίες που εκστασιάζει με τα κουνήματα της! Δεν λέω, ανάγκες είναι κι αυτές,αλλά όχι από τις πρώτες.
Ο καθείς, λοιπόν, εφ ω ετάχθη! Το κακό όμως είναι να μην γνωρίζει κάποιος την θέση του και να μη διαθέτει μια στοιχειώδη αυτογνωσία για το επίπεδο του. Να μη μοιάζει δηλαδή με την ψείρα, που αφού χόρτασε για τα καλά βγήκε τώρα στον γιακά να κάνει και ρεκλάμα.
Ας πάρει τον Ρουβά, τον Ρέμο και την Τάμκα κι ας αφήσει το μακαρίτη ήσυχο. Αυτός έχει βρει ήδη τη θέση του στην καρδιά του κόσμου. Ας κοιτάξει τι θα κάνει εκείνη, που δεν υπάρχει λόγος για να την θυμάται κανείς σε λίγα χρόνια! Ας μαζέψει και τις πλαστικές της, πριν ξεχειλώσει...η τουρκομαντόνα! Αλλά είπαμε, δεν φταίει αυτή...
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ο Καζαντζίδης έκανε μεγάλη μπίζνα με τον πόνο των μεταναστών. Τους εκμεταλλεύτηλκε καλά. 'Εκανε λεφτά... Η τουρκομαντόνα προσβάλλει την μουσική αισθητική μου αλλά σε αυτό έχει δίκιο...

Ο Καζαντζίδης όπου και να έβγαινε είτε σε κανάλι είτε σε ραδιόφωνο μιά ζωή κλαιγόταν. Μιά με τις δισκογραφικές, μιά με το ένα ή μιά με το άλλο.

Παράτησε το παλκοσένικο και έπαψε να τιμά τον κόσμο που τον ανέδειξε και που στην ουσία ήθελε να τον βλέπει να συνεχίζει να τραγουδά.
Εν αντιθέσει με τον Στράτο ο οποίος έφυγε από τη ζωή μέσα σε ταξί πηγαίνοντας στη δισκογραφική γιά να ολοκληρώσει τον δίσκο του. Ο Στράτος άφησε αυτόν τον μάταιο κόσμο τραγουδώντας. Αποδείχτηκε ένας πιστός υπηρέτης του λαϊκού τραγουδιού. Είχε ένα σέβας γιά τον κόσμο του...

Ο Καζαντζίδης έπαψε να τραγουδά στα κέντρα γιατί δεν μπορούσε να τα βρει με κανέναν... Αυτός ήταν ο καλός και οι άλλοι οι κακοί που τον "υπονόμευαν"...

Ανώνυμος είπε...

Και κάτι ακόμα, ήταν και τοκογλύφος στις αρχές της δεκαετίας του 90, όταν οι τράπεζες δύσκολα δάνειζαν τους μικρούς επιχειρηματίες.