Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Τα τύμπανα του παγκόσμιου πολέμου και ο μακάριος ύπνος του αντιπολεμικού κινήματος στη Δύση


58738fbcc46188bb348b456f
Π. Παπ. για το avantgarde
Με τα νατοϊκά τανκς να βρίσκονται στην εξώπορτα της Ρωσίας και με τις λέξεις «απειλή Γ’ ΠΠ» να αναφέρονται ολοένα και περισσότερο με ρητό τρόπο [1], σταχυολογούμε πολύ πρόχειρα μερικά στιγμιότυπα των τελευταίων ημερών από την επιθετικότητα της δυτικής Αυτοκρατορίας που απειλεί την ανθρωπότητα με...
παγκόσμιο πόλεμο μεταξύ πυρηνικών δυνάμεων.
Πλοίο των ΗΠΑ ρίχνει προειδοποιητικές βολές εναντίον ιρανικών πλοίων στον Κόλπο του Ορμούζ [2].
Καταθέτοντας ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, ο μέλλων υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, στρατηγός εν αποστρατεία από το σώμα των πεζοναυτών James “Mad Dog” Mattis (και εγκληματίας πολέμου, υπεύθυνος μεταξύ άλλων για τα εγκλήματα στη Φαλούτζα, που επίσης έχει δηλώσει πως οι σκοτωμοί ‘έχουν πλάκα’), δηλώνει πως η παγκόσμια τάξη ‘βρίσκεται υπό τις μεγαλύτερες επιθέσεις από τον Β’ ΠΠ’ και πως οι επιθέσεις αυτές προέρχονται ‘από τη Ρωσία, από τις τρομοκρατικές ομάδες και από αυτά που κάνει η Κίνα στη Νότια Σινική Θάλασσα’. Συμπληρώνει πως ‘ο αριθμός των περιοχών στις οποίες μπορούμε να συνεργαστούμε ενεργά με τη Ρωσία μειώνεται, ενώ αυξάνεται ο αριθμός των περιοχών στις οποίες θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη Ρωσία’ [3].
Καταθέτοντας ενώπιον της ίδιας επιτροπής, ο μέλλων υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Rex Tillerson, συμφωνεί πως η Ρωσία είναι ‘μια κλειστή κοινωνία που παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα’ και με τα παραμύθια περί ‘ρωσικής παρέμβασης στις αμερικάνικες εκλογές’ (η οποία δεν έχει στοιχειοθετηθεί από πουθενά, πράγμα που όμως δεν εμποδίζει άπαντες να την επικαλούνται) και συνεχίζει: ‘[Η Ρωσία] εισέβαλε στην Ουκρανία, κατέλαβε την Κριμαία, και υποστήριξε συριακές δυνάμεις που παραβιάζουν τους κανόνες του πολέμου με βάρβαρο τρόπο. Οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ έχουν δίκιο να ανησυχούν για μια αναδυόμενη Ρωσία’ [4]. Οι τοποθετήσεις του αυτές όμως φαίνονται υπερβολικά επιεικείς σε πολλά μέλη της επιτροπής, που αντιπροσωπεύουν το κομμάτι εκείνο της αμερικάνικης ελίτ που πιέζει για άμεση κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία. Το ινστιτούτο Brookings, που είχε αγχωθεί από τα όσα ‘συμβιβαστικά’ έχει πει ο Τραμπ για τη Ρωσία, ξεφυσά ανακουφισμένο, αλλά προειδοποιεί ότι απαιτείται ακόμα σκληρότερη στάση: «Αν η κυβέρνηση Τραμπ άρει τις κυρώσεις ενώ η Ρωσία ελέγχει ακόμα ουκρανικά εδάφη και υπονομεύει το ουκρανικό κράτος, θα πρόκειται για μια συμφωνία με μόνο νικητή τον Πούτιν» [5].
Αναφερόμενος στην Κίνα, ο Tillerson δηλώνει τα εξής: «Θα πρέπει να στείλουμε στην Κίνα ένα καθαρό μήνυμα πως πρώτον σταματάει εδώ το χτίσιμο νησιών και δεύτερον η πρόσβασή σας σε αυτά τα νησιά δε θα είναι επιτρεπτή» [6]. Μιλάμε για νησιά τα οποία έχουν πάνω τους κινέζικο στρατό, με γύρω γύρω ναυτικό και από πάνω αεροπορία. Ο κύριος μιλάει καθαρά για πόλεμο.
Με τον Tillerson συμφωνεί εν πολλοίς και το αμερικάνικο θινκ τανκ Centre for Strategic and Budgetary Assessments, που σε πρόσφατη έκθεσή του με τίτλο ‘Αντιμετωπίζοντας τον τυχοδιωκτισμό της Κίνας στη Νότια Σινική Θάλασσα’, κατακρίνει τον Ομπάμα για την αποτυχία του να κάνει την Κίνα να αποδεχτεί τους ‘κανόνες της παγκόσμιας τάξης’ και καλεί σε πιο επιθετική στάση απέναντι στην Κίνα [7].
Ο υπουργός Άμυνας της Γαλλίας βγαίνει και επαναλαμβάνει κι αυτός την προπαγάνδα περί ρωσικής παρέμβασης στις αμερικάνικες εκλογές, εμπλουτίζοντάς τη μάλιστα με δηλώσεις πως δεν αποκλείει αντίστοιχη παρέμβαση και στις γαλλικές [8].
Ο υπουργός Άμυνας της Δανίας βγαίνει και δηλώνει πως η χώρα του αντιμετωπίζει μια ‘άμεση, πολύ τρομακτική και σοβαρή απειλή’ από τη Ρωσία που είναι δήθεν έτοιμη να επιτεθεί σε νοσοκομεία και υποδομές για να παραλύσει τη δημοκρατία της χώρας του. Ως λύση προκρίνει την αύξηση των νατοϊκών δαπανών [9].
Οι φωνές των υψηλόβαθμων αξιωματούχων που μιλούν ανυπόκριτα τη γλώσσα του πολέμου συνοδεύονται και από τα σχετικά γκάλοπ (το ρόιτερς επικαλείται ένα γκάλοπ στο οποίο το 82% των Αμερικανών θεωρεί απειλή τη Ρωσία) [10].
Το δε αντιπολεμικό κίνημα στη Δύση αλλάζει πλευρό, νανουρισμένο είτε από τους σκοπούς περί ‘ρώσικης επιθετικότητας’ που του τραγουδάει η αστική του τάξη, είτε από τις αναλύσεις περί ‘ενδοϊμπεριαλιστικής σύγκρουσης’.
Αναφορές
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Δεν υπάρχουν σχόλια: