Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

“Μισώ τις Πρωτοχρονιές”…

«Κάθε πρωί, όταν ξυπνώ νιώθω πως είναι πρωτοχρονιά…
Γι’ αυτό μισώ αυτές τις πρωτοχρονιές με συγκεκριμένη προθεσμία, που κάνουν τη ζωή και το ανθρώπινο πνεύμα μια εμπορική υπόθεση, υπόθεση καταναλωτισμού, προϋπολογισμού και οικονομικής διαχείρισης….
Αυτές [οι πρωτοχρονιές] μας κάνουν να χάνουμε την αίσθηση της συνέχειας στη ζωή και το πνεύμα.
Καταντάει να πιστεύουμε στα σοβαρά, πως μεταξύ μιας χρονιάς και μιας άλλης υπάρχει λύση και ξεκινάει μια νουβέλα…
Γι’ αυτό μισώ την πρωτοχρονιά.
Θέλω κάθε μέρα να είναι για μένα πρωτοχρονιά…
Κάθε μέρα θέλω να κάνω λογαριασμούς με τον εαυτό μου, ν’ ανανεώνομαι κάθε μέρα…
Θέλουμε τον σοσιαλισμό και γι’ αυτό το λόγο…»
Antonio Gramsci, 1 Γενάρη 1916
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Κάποιοι, τις τελευταίες μέρες, έχουν ανακαλύψει ένα άρθρο του Αντόνιο Γκράμσι, που δημοσιεύτηκε την 1η Ιανουαρίου 1916, στο οποίο αναφέρεται στο μίσος του προς την Πρωτοχρονιά. Και το αναδημοσιεύουν για να στηρίξουν την αντίθεσή τους στις γιορτές πάνω στο κύρος του μεγάλου ιταλού μαρξιστή θεωρητικού.
Ανυποψίαστοι για το ότι ο μόλις 25χρονος τότε σοσιαλιστής ήταν σαφώς επηρεασμένος από τον μαρξισμό της Β΄ Διεθνούς και φανταζόταν πως η ρήξη με το παλιό ταυτίζεται με την αποδοχή προτεσταντικών προταγμάτων για την καθημερινή ζωή.
Θα χρειαστεί να μεσολαβήσει ο Ρώσικος Οκτώβρης, να αποτύχουν οι επαναστατικές απόπειρες στη Δύση, να βρεθεί ο ίδιος ο Γκράμσι στη φυλακή του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι, για να έρθει σε ρήξη με τη δευτεροδιεθνιστική θεωρητική παράδοση. Και να επεξεργαστεί την έννοια της ηγεμονίας και την ανάγκη ιδεολογικής περικύκλωσης του αντιπάλου μέσα από την επανανοηματοδότηση του λαϊκού πολιτισμού. Και την αξιοποίησή του, ως βάθρου πάνω στο οποίο θα στηριχτεί ένας νέος πολιτισμός υπό προλεταριακή ιδεολογική ηγεμονία.
Το άρθρο του 1916 θα προκαλούσε γέλιο στον συντάκτη του, το 1936.