Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Ποιος απειλεί τον Αλέξη Τσίπρα;

tsipras-renzi-merkel 
Σε μια προσπάθεια να ερμηνεύσουν την στάση του Αλέξη Τσίπρα, μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου του 2015, δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν πως ο Αλέξης Τσίπρας εκβιάστηκε άγρια και αναγκάστηκε να υποχωρήσει και να μετατρέψει το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος σε ΝΑΙ.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Αλέξης Τσίπρας ήταν «στημένος» από την...
αρχή. Πριν εκλεγεί πρωθυπουργός τον Ιανουάριο του 2015.
Υπάρχουν μια σειρά από κινήσεις -πριν και αμέσως μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015- που δείχνουν πως ο Αλέξης Τσίπρας και μια μικρή ομάδα γύρω του είχαν πάρει τις αποφάσεις τους, ερήμην των συντρόφων τους στον ΣΥΡΙΖΑ, για το πώς θα κινηθούν, με μοναδικό στόχο όχι να ακυρώσουν το Μνημόνιο αλλά να παραμείνουν στην κυβέρνηση όσο μεγαλύτερο διάστημα θα μπορούσαν.
Αφήνω κατά μέρος την προσωπική μου άποψη, και έρχομαι στο αφήγημα που θέλει τον Αλέξη Τσίπρα να εκβιάστηκε.
Θα πάρω το αφήγημα στην πιο άγρια μορφή του που θέλει τους «κακούς» να απείλησαν τον Αλέξη Τσίπρα πως, αν δεν υποκύψει, όχι μόνο θα καταστρέψουν την Ελλάδα αλλά θα σκοτώσουν τον ίδιον, την γυναίκα του, τα παιδιά του και όλο του το σόι.
Αν συνέβη αυτό, γιατί δεν παραιτήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας;
Αν η ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή λειτουργεί με όρους Μαφίας, ποιος ο λόγος να παραμείνεις σε αυτή;
Κάποιοι επιμένουν πως οι «κακοί» απείλησαν τον Τσίπρα ότι θα σκοτώσουν τον ίδιο, την οικογένειά του και όλο του το σόι, ακόμα κι αν δήλωνε παραίτηση.
Δηλαδή, η Ελλάδα έχει έναν πρωθυπουργό που είναι ένα αντικείμενο. Δεν έχει δική του άποψη και βούληση, είναι ένα υποχείριο.
Μάλιστα, δεν έχει νόημα να τον αλλάξουμε αυτόν τον πρωθυπουργό, αφού, όποιος κι αν είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, αν αποφασίσει να συγκρουστεί, θα εκβιαστεί με τον ίδιο τρόπο.
Άλλωστε, αυτό το αφήγημα υπήρχε και για τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, αφού θα έχετε ακούσει τις ιστορίες για τις απειλές κατά της ζωής του, για τα σχέδια δολοφονίας του, για την απαγωγή των παιδιών του και άλλα τέτοια …κατασκοπευτικά.
Αρέσει σε πολλούς Έλληνες -κλαψομούνηδες- να πιστεύουν πως η Ελλάδα είναι αδύναμη και ανύπαρκτη και πως δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα.
Είναι πολύ βολική αυτή η σκέψη, αφού σου δίνει την δυνατότητα να αισθάνεσαι αθώος για όλα και να μην κάνεις κι εσύ τίποτα.

«Οι μεγάλοι τα έχουν κανονίσει όλα και εμείς οι καημένοι δεν μπορούμε να αντιδράσουμε».
Μπορούμε να αντιδράσουμε κάπως.
Αν ο εκάστοτε πρωθυπουργός απειλείται πως θα του δολοφονήσουν την γυναίκα και τα παιδιά, μπορούμε να βγάλουμε πρωθυπουργό χωρίς οικογένεια.
Για να μην υπάρχει κίνδυνος να τον απειλήσουν πως θα σκοτώσουν και τον πατέρα του, ας κάνουμε πρωθυπουργό κάποιον ορφανό.
Και για να βεβαιωθούμε πως δεν θα τον απειλήσουν πως θα σκοτώσουν την γκόμενά του, ας κάνουμε πρωθυπουργό έναν ευνούχο.
Ένας εργένης, ορφανός ευνούχος είναι ο ιδανικός πρωθυπουργός για τη σημερινή Ελλάδα.
Δεν θα μπορεί να τον εκβιάσει και να τον απειλήσει κανείς.
Αν τον σκοτώσουν, χάρη θα του κάνουν.
(Ο Ματέο Ρέντσι παραιτήθηκε, αν και έχει γυναίκα και παιδιά. Μάλλον δεν θα τους αγαπάει.)
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Ο Τσίπρας ήταν όχι μόνο "στημένος"
από πριν αλλά είχε δείξει δείγματα
ασυνειδησίας, και αναξιοπιστίας πολύ
καιρό πρωτύτερα του 2015.
Τι έλεγε στις εκλογές του 12, πως παρουσιαζόταν
σταδιακά ΑΜΕΣΩΣ μετά;
Το ότι όταν έγινε αρχηγός του Σύριζα
οι δημοσκοπήσεις τους έδιναν ένα 17%
και αργότερα (προ μνημονίων) έπεσαν στο
4-4,5% αυτό κάτι λέει, και κανένας δεν
ασχολήθηκε σοβαρά ν' ανακαλύψει τις
αιτίες αυτής της πτώσης.
Κανένας δεν τους έτριψε επαρκώς τον
ανθελληνισμό τους στα μούτρα.
Και όχι μόνο επιβεβαιώθηκε αυτή η
σκαρταδούρα, αλλά πήρε χαρακτηριστικά
πρακτικών επικίνδυνης συμμορίας.
Ασελγούν οι ίδιοι κυριολεκτικά στη χώρα
αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό, αφήνουν και
τους δανειστές να κάνουν το ίδιο.
Και οι προηγούμενοι έκαναν το ίδιο, αλλά
εκείνοι δεν υποκρίνονταν τους Αριστερούς,
είχαν (παρ' όλο που προσπαθούσαν να το
κρύψουν) φανερές προθέσεις.
Αυτός εδώ, είναι το ψεύδος και η απάτη
προσωποποιημένα.
Είναι ο ΠΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΟΥ.
Ένας ΠΑΤΟΣ που δεν έχει το στοιχειώδες
φιλότιμο να παραιτηθεί.
Και τέλος - τέλος αν τον απειλούσαν
όφειλε να το δηλώσει, να τους κατονομάσει
και να πει: "βάζω πάνω απ' όλα την οικογένεια
μου, δεν μπορώ να διαχειριστώ τέτοιες απειλές
και πάω σπίτι μου".