Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

Τραγούδια Του Μεγάλου Σηκωμού!

Τραγούδια Του Μεγάλου Σηκωμού

Πρόλογος
Αποφασίσαμε να επανεκδώσουμε τα "Τραγούδια του Μεγάλου σηκωμού",
27 χρόνια μετά την πρώτη τους έκδοση, για έναν απλό και μόνο λόγο:
Γιατί δεν τα θεωρούμε μουσειακό είδος το οποίο πρέπει να διασωθεί
μέσα στη γυάλα του για να το θαυμάζουν οι επόμενες γενιές απορώντας
για τις συνθήκες που οδήγησαν χιλιάδες αγωνιστές να πεθαίνουν με τα
τραγούδια αυτά στα... χείλη.
Τα τραγούδια αυτά, αλλά περισσότερο και άλλα λιγότερο γνωστά,
αποτελούν την πολιτιστική κληρονομιά ενός λαού που αγωνίστηκε με
τ' όπλο στο χέρι ενάντια στον κατακτητή και στους ντόπιους συνεργάτες
του. Ενός λαού που οραματίστηκε μια λεύτερη και δίκαιη ζωή την οποία
λίγο έλειψε να κατακτήσει. Του δικού μας λαού!
Στις μέρες μας οι συνθήκες είναι, βέβαια, πολύ διαφορετικές. Όχι
όμως γιατί έπαψε η εκμετάλλευση και η καταπίεση. Ούτε γιατί έπαψαν
να υπάρχουν κατακτητές που σκλαβώνουν και καταδυναστεύουν λαούς.
Ούτε, πάνω απ' όλα, γιατί οι λαοί έπαψαν να αγωνίζονται, ακόμα και
με τ' όπλο στο χέρι.
Οι συνθήκες είναι διαφορετικές για το δικό μας λαό. Που ηττήθηκε
και υποχώρησε, αλλά αναζητά τη διέξοδο του συνεχώς προς το δρόμο
του αγώνα.
Ο δρόμος που έχει να διανύσει είναι μακρύς και δύσκολος. Και είναι
απαραίτητο εφόδιο η υπεράσπιση των αγώνων που προηγήθηκαν. Είναι
απαραίτητο εφόδιο η ζωντανή συλλογική μνήμη, όπως και η συλλογική
πολιτική και ιστορική κρίση.
Η έκδοση αυτή δεν σκοπεύει να απαντήσει σε όλα αυτά τα τεράστια
ζητήματα. Αυτό θα το κάνει ο ίδιος ο λαός μέσα από τους αγώνες του.
Η έκδοση αυτή θέλει να ξαναζωντανέψει λίγα μόνο από τα τραγούδια
που βγήκαν από την καρδιά και την ψυχή του λαού μας τη μεγαλειώδη
εκείνη εποχή. Κι έτσι να υπερασπιστεί το Μεγάλο Σηκωμό, στο λίγο
που της αντιστοιχεί.
Τα "Τραγούδια του μεγάλου σηκωμού" πρωτοκυκλοφόρησαν το 1977 από
τη χορωδία της Προοδευτικής Πανσπουδαστικής Συνδικαλιστικής Παράταξης
(Π.Π.Σ.Π.).
Αθήνα 2004


01. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Τα τραγούδια αυτά σημαδεύουν ιστορικές καμπές του μεγάλου λαϊκού
απελευθερωτικού μας Κινήματος. Κεντρικός πυρήνας τους είναι τραγούδια
που τραγουδήθηκαν πολύ, ή όχι τόσο πολύ, στα χρόνια του Μεγάλου Σηκωμού.
Αλλά δεν περιορίζονται εκεί. Έχουν κάποιες προεκτάσεις στους αγώνες
τούτης της γενιάς. Τα τραγούδια κάνουν ιστορία. Αλλά και αποτελούν ιστορία.
Κάνουν ιστορία γιατί με πολλά απ' αυτά τα τραγούδια ξεσηκώθηκαν, πολέμησαν,
έπεσαν, μάτωσαν, βασανίστηκαν δεκάδες χιλιάδες και εκατοντάδες χιλιάδες
αδέρφια, της πάλης και της θυσίας. Αποτελούν ιστορία γιατί σημειώνουν,
ξαναφέρνουν στη μνήμη, υποδείχνουν κάποιες μεγάλες στιγμές του Μεγάλου
Σηκωμού του λαού μας που, παρόλα αυτά τα σκαμπανεβάσματα, τις ήττες,
και τις προδοσίες, συνεχίζεται και θα συνεχιστεί μέχρι την τελική Νική.

Αθήνα 1977


02. ΤΟ ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ

Μουσική: Αϊσλερ Χανς

Στο πόδι οι εργάτες! Σφιχτές τις γραμμές σας!
Τον πόλεμο θέλει ν' αρχίσει ο εχτρός μας.
Το όπλο στο χέρι κρατάτε σφιχτά,
Μ' αυτό θα νικήσει παντού η εργατιά!

Συντρόφοι που μεσ' στα μπουντρούμια περνάτε
Τα χρόνια και όλο σκυφτοί καρτεράτε
Σιμώνει η ώρα, αρχίζει η φωτιά
Και τότε στον κόσμο θα πάψει η σκλαβιά!

Πιστοί στον αγώνα, φωτιά Κομιντέρνας
Στα στήθεια του μέσα κρατά ο καθένας
Κοινό είν' το έργο, κοινός ο σκοπός
Κυρίαρχος θάναι ο Σοσιαλισμός!

Του λελινισμού μας φωτίζει η λάμψη
Συντρίμια τις άλυσσες ρίχνει στην πλάση
Δυο τάξεις χτυπιούνται σε πάλη στερνή
Ο κόσμος θ' αλλάξει, έχει φτάσει η στιγμή!

*Το τραγούδι αυτό είναι ο ύμνος της Γ' Διεθνούς. Μετά τη "Διεθνή",
είναι το τραγούδι που μεταφράστηκε στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου.


03. ΒΑΡΣΑΒΙΑΝΚΑ

Θύελλες, άνεμοι γύρω μας πνέουν
Τέκνα του σκότους εμάς κυνηγούν,
Σ' ύστερες μάχες μπλεκόμαστε τώρα,
Κι άγνωστες τύχες εμάς καρτερούν

Κι όμως ψηλά τη σημαία κρατώντας
Πάντα περήφανοι, πάντα εμπρός
Πέφτοντας κάπου, μα πάντα νικώντας
Σώζουμε έθνη και δούλους λαούς.

Λυώνουν, πεινούν οι εργάτες μπροστά μας
Ως πότε αδέρφια αυτές οι σκηνές
Ήρωες νέοι μη σας τρομάζουν
Δίκες, κρεμάλες και άλλες ποινές.

Κι όμως ψηλά τη σημαία κρατώντας
Πάντα περήφανοι, πάντα εμπρός
Πέφτοντας κάπου, μα πάντα νικώντας
Σώζουμε έθνη και δούλους λαούς.

Μίσος κι εκδίκηση σε κάθε κλέφτη
Σε κάθε τύραννο της εργατιάς
Θάνατος σ' όλους τους μπουρζουάδες
Ήρθε η ώρα της λευτεριάς

Στη μάχη, στην πάλη, στον τίμιο αγώνα
Κείνοι που πέσανε θα δοξαστούν
Κι οι απόγονοι στις συγκεντρώσεις
Τα ονόματά τους θα διαλαλούν.

*Αφορμή έδωσε στη σύνθεση του τραγουδιού αυτού η σφαγή των Πολωνών
φοιτητών όταν διαδήλωναν στη Βαρσοβία ενάντια στην απολυταρχία πριν
από αρκετές δεκάδες χρόνια. Στάθηκε ουσιαστικά ο ύμνος της Κομμουνιστικής
Διεθνούς Νέων.


04. ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ

Χρόνια οι εργάτες λουφάζουν στο αίμα
Μα τώρα οι δούλοι γενήκαν ένα
Ο εργάτης τη γροθιά ψηλά σηκώνει
Και να η λευτεριά γοργά σιμώνει.

*Το τραγούδι αυτό γράφτηκε γύρω στα 1930 στη Σοβιετική Ένωση.
Η μελωδία του χρησιμοποιήθηκε για τους πιο διαφορετικούς στίχους.
Υμνούσε π.χ. τις επιτυχίες του Κόκκινου Στρατού ενάντια στο
γιαπωνέζικο μιλιταρισμό. Ταυτόχρονα, το τραγουδούσαν με άλλα λόγια
τα τμήματα της Κόκκινης Συνδικαλιστικής Διεθνούς.


05. ΔΗΜΗΤΡΩΦ

Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά
Ρίχτηκαν πάνω στην εργατιά
Άγρια κράζουν και αίμα ζητούν
Τον Δημητρώφ στην κρεμάλα να δουν.

Τους Ντάνιεφ και Ποπώφ,
Τον Ταίλμαν κι άλλους
Αντιφασίστες αρχηγούς.
Και στην Αλτόνα σφάζουν ακόμα
Προλεταρίους ηρωικούς!

Γίγας στους γίγαντες ο Δημητρώφ
Βράχος γρανίτινος στέκει εμπρός.
Τους δικαστές μαστιγώνει σκληρά
Τους Χίτλερ - Γκάιριγκ ποδοπατά.

Και μπρος τον θάνατο
Με τόλμη θάρρος
Έγινες συ κατήγορος
Των δολοφόνων καστανοχρώμων
Και των χιτλερικών ορδών!

Ήρωες τέτοιοι μπορούν μοναχά
Να βγούνε μέσα απ' την εργατιά.
Δοκιμασμένος στην πάλη σκληρά
κρατάς εσύ τη σημαία ψηλά.

Της τρίτης Διεθνούς
του Λένιν - Στάλιν
Κι έδειξες σ'όλους Δημητρώφ,
Τους προλετάριους της οικουμένης
Τον δρόμο για τον λυτρωμό!

*Ρώσικο τραγούδι από την περίοδο της Οχτωβριανής Επανάστασης με τίτλο
"Εμπρός Κόκκινε Στρατέ!". Εκλαϊκέυτηκε σ' ολόκληρο τον κόσμο, μετά τη
δίκη της Λειψίας ενάντια στον Γ. Δημητρώφ και τους συντρόφους του.


06. ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΠΛΑΓΙΑΣΟΥΜΕ

Απόψε θα πλαγιάσουμε
σε δροσερό χορτάρι
Θα δώσει και θα πάρει
το γλέντι μας παιδιά.

Εμπρός μη χάνουμε καιρό
Ας βγούμε αράδα αράδα
Ελλάδα μας Ελλάδα
ατέρι τ' ουρανού
Ελλάδα μας Ελλάδα
δε φεύγεις απ' το νου.

Ας έρθει ο χάρος για να δει
με τι κορμιά θα μπλέξει.
Ας έρθει κι ας διαλέξει
πριν μπει στη μαύρη γη.

Η αγάπη θέλει φίλημα
κι ο πόλεμος τραγούδι.
Στην κεφαλή λουλούδι
και φλόγα στην καρδιά.

*Παλιό τραγούδι Έλληνα συνθέτη που τραγουδήθηκε πλατιά στην κατοχή,
και ιδιαίτερα στη διάρκεια του Δεκέμβρη 1944 με αλλαγή του στίχου
"Ας έρθει ο χάρος για να δει" σε "Ας έρθει ο Σκόμπυ για να δει".


07. ΣΥΝΤΡΙΒΟΥΜΕ ΠΙΑ

Συντρίβουμε πια των αλύσσων δεσμά
και γιγάντια προβάλλει νικήτρα η λευτεριά.

Παντού ο λαός της Ελλάδας
σε ύστερη πάλη χυμά
Μια νέα ιστορία θριάμβων γεννά
ο στρατός του λαού στα ψηλά μας βουνά.

Σε φάμπρικες, λίμνες, λιμάνια
Σε θάλασσες, κάμπους, βουνά
Παντού βρυχηθμός καταιγίδα ξεσπά
των τυράννων η ύστερη ώρα χτυπά.

Μια νέα ζωή ξεπροβάλλει
χαρούμενο αγέρι φυσά
Ροδίζει στον κόσμο χαρούμενη αυγή
και τραγούδι της νίκης παντού αντηχεί.

Με όπλα στα χέρια οι εργάτες
αιώνια το δίκιο αποχτούν.
Στους μαύρους φασίστες ναζίδες
βορειά τώρα ας πέσει
ατσαλένια του αντάρτη η γροθιά.

*Επαναστατικό τραγούδι που τραγουδήθηκε κύρια από τους παρτιζάνους
των Βαλκανίων στη διάρκεια 1941 - 44.


08. ΕΙΜΑΙ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΑΝΤΑΡΤΗΣ

Είμαι του ΕΛΑΣ αντάρτης,
και στα όρη κατοικώ,
και για την ελευθερια μας,
και τον θάνατο αψηφώ.

Το ντουφέκι μου στον ώμο
το σπαθί μου στο πλευρό,
απ'τα όρη κατεβαίνω
τους φασίστες κυνηγώ.

Δε φοβάμαι την κρεμάλα
δεν φοβάμαι το σχοινί
και στο περασμά μου τρέμουν
Ράλληδες και Γερμανοί.

Ράλληδες, ταγματαλήτες
Μπουραντάδες, Γερμανοί,
τα κεφάλια σας θα πέσουν,
Απ'τ' αντάρτικο σπαθί.

Μάνα μου γλυκιά μου Ελλάδα,
ο αντάρτης του ΕΛΑΣ,
θα σ' ανάψει τη λαμπάδα,
της τιμής της λευτεριάς.

*Ανώνυμη δημιουργία ανταρτών του ΕΛΑΣ στη διάρκεια της περιόδου 1941 - 44
με βάση παλιό ρώσικο επαναστατικό τραγούδι.


09. ΑΗΤΟΣ

Έπεσε στον κάμπο καταχνιά πολλή
Έφυγαν οι κλέφτες παν κι οι αρματωλοί

Ένας αητός περήφανος
Ένας αητός λεβέντης
Κρατούσε μεσ' τα νύχια του
Τ' ανθρώπινο κεφάλι.

Ένας αητός περήφανος
Ένας λαός λεβέντης
Πετούσε και εδιάβαινε
Σ'ερημωμένους κάμπους.

Ένας αητός περήφανος
Ένας αητός λεβέντης
Χτυπούσε τις φτερούγες του
Στις πιο ψηλές κορφούλες.

*Το τραγούδι αυτό έχει τη ρίζα του σε δημοτικό τραγούδι και με τη μορφή
αυτή τραγουδήθηκε μετά τη Βάρκιζα σε διάφορα σώματα της ΕΠΟΝ (Συνδιάσκεψη
Αθήνας - Συνέδριο). Έκφρασε την αντίθεση της μεγάλης μάζας των αγωνιστών
του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΕΠΟΝ στη Συμφωνία της Βάρκιζας, που τότε ακόμα η ηγεσία
του ΚΚΕ τη θεωρούσε επιτυχία.


10. ΠΑΡΤΙΖΑΝΟΙ

Παρτιζάνοι προχωρείτε
Μεσ' τους κάμπους, στα βουνά
Να κερδίσουμε τη μάχη
Ν' ανατείλει η λευτεριά.

Από κάμπους και λαγκάδια
Κατεβαίνει η εργατιά
Μ' υψωμένα τα τουφέκια
Χαιρετάει τη λευτεριά.

Ας ξεχάσουμε τα μίση
Όλα εκείνα τα παλιά
Κι ας υψώσουμε τα ξίφη
Όλοι για τη λευτεριά.

*Τραγούδι των παρτιζάνων της Σιβηρίας που τραγουδήθηκε στη διάρκεια της
επέμβασης ενάντια στη νεαρή Σοβιετική Δημοκρατία το 1918 - 20. Στην Ελλάδα
έγινε γνωστό με πολλές παραλλαγές στους στίχους του.


11. ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ

Ελλάδα είμαστε εμείς τα παιδιά σου
Που πολεμάμε για την ελευθερια
Σε πολιτείες, σε κάμπους και λαγκάδια
Για τη νίκη όλοι τραβάμε με καρδιά.

Σε πελάγη, ουρανούς και σε κάμπους
Το τραγούδι αντηχεί βροντερά
Αν ο πόλεμος έρθει, ανάψει η φωτιά
Για τη νίκη όλοι εμπρός με καρδιά.

*Λαϊκή δημηουργία που τραγουδήθηκε πολύ πλατιά και πήρε το χαρακτήρα
συνθήματος τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Μ. Ανατολή από τους αντιφασίστες
φαντάρους, ναύτες και αεροπόρους.


12. ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ

Της Νέας Ελλάδας παιδιά σηκωθείτε
Σκλαβιά δεν έχει τώρα πια καμιά

Παιδεμένα σεις κορμιά
τη ζωή σας ξαναζήστε

Χαθήκαν τα χρόνια τα παλιά
Χαρείτε ήλιο λευτεριά.

Εργάτη που σκύβεις αιώνια κουνήσου
Δικιά σου είναι τώρα πια η γη

Νέος κόσμος ξαναζεί
απ'την ταπεινή ζωή σου

Συ που σαν χτήνος δεν είχες μιλιά,
Νιώσε λεύτερη δουλειά.

*Ρώσικο επαναστατικό τραγούδι που γράφτηκε στη μνήμη του Λένιν. Με τους
στίχους που δίνονται τραγουδήθηκε στην Ελλάδα στη διάρκεια της κατοχής
και μετά.


13. ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ.Ε.

Βροντάει ο Όλυμπος και πάλι
Στη Γκιώνα πέφτουν κεραυνοί,
Σειώνται στεριές και τα πελάγη
Όπλων ακούγεται κλαγγή.

Νέο αντάρτικο γεννιέται
Ν' αγωνιστεί για λευτεριά
Και τους φασίστες εκδικιέται
Όπου τους βρει με αντρειά.

Γεια σας αντάρτες λεοντάρια
Σας τρέμει τώρα ο φασισμός,
Βαδίστε στους ΕΛΑΣ τα χνάρια
Μαζί σας είναι κι ο λαός.

Εμπρός ΕΛΑΣ για την Ελλάδα
Εμπρός ακόμα μια φορά,
Κράτα της λευτεριάς τη δάδα
Στα δυο σου χέρια τα γερά.


14. ΕΜΠΡΟΣ ΕΠΟΝΙΤΕΣ

Εμπρός, εμπρός ΕΠΟΝίτες
Με τη σημαία και με τα όπλα στα βουνά.
Εμπρός, εμπρός στον αγώνα
Για τη ζωή, για την τιμή, τη λευτεριά.

Λαοκρατία, δουλειά, πρόοδος, ελευθεριά,
Της νιας γενιάς μας συνθήματα ειν' αυτά!

Εμπρός, εμπρός στον αγώνα
Κάθε νιος κάθε νια στη γραμμή.
Εμπρός στα πεζοδρόμια
Για τη ζωή, τη λευτεριά και την τιμή.

Λαοκρατία, δουλειά, πρόοδος, ελευθεριά,
Της νιας γενιάς μας συνθήματα ειν' αυτά!

*Μετά την ίρδυση της ΕΠΟΝ, το τραγούδι αυτό γράφτηκε από στελέχη της ΕΠΟΝ.


15. ΣΦΑΙΡΕΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ

Σφαίρες στη μέση στο στήθος μου φορώντας
Όπλο στο χέρι, δείγμα λεβεντιάς, Εϊ!
Το φασισμό παντού ποδοπατώντας
Είμαι εγώ αντάρτης του ΕΛΑΣ.

Οι κακουχίες εμένα δεν τρομάζουν,
Ξενύχτια, πείνα, όλα τα κακά, Εϊ!
Σφαίρες αν έχω γι'άλλο δεν με νοιάζει
Είμαι εγώ αντάρτης του ΕΛΑΣ.

*Μία από τις δύο παραλλαγές της μελωδίας του ύμνου της σοβιετικής
Αεροπορίας, που τραγουδήθηκε από αντάρτες του ΕΛΑΣ και άλλους στη
διάρκεια της κατοχής.


16. ΗΡΩΕΣ

Ήρωες, σ'άπαρτα βουνά
Ήρωες με δώδεκα ζωές
Κάστρα του Ολύμπου
Και του Παρνασσού φαντάσματα
Ήρωες μεσ' στα χαλάσματα.

Αίματα, κόκκινο νερό
Αίματα, ποτάμι βουερό
Πυρ στην Αλαμάνα
Και φωτιά στο Γοργοπόταμο
Και φωτιά στο Γοργοπόταμο.

Εμπρός, αδέρφια εμπρός
Είναι μαζί μας κι ο καιρός
Τα πιο μεγάλα μας τα κατορθώματα
Μεσ' στις πέτρες και στα χώματα.

Θάνατος, μαύρος αδερφός
Θάνατος, θα γίνω αθάνατος,
Πυρ στην Αλαμάνα
Και φωτιά στο Γοργοπόταμο
Και φωτιά στο Γοργοπόταμο.

Αγέρας στις κορφές
Μαύρο φεγγάρι στις καρδιές
Έλα και πάρτην μόνος σου τη Λευτεριά,
Με τραγούδια, όπλα και σπαθιά.

*Το τραγούδι αυτό είναι δημιούργημα της εποχής μετά το 1950.

17. ΠΑΙΔΙΑ ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ

Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους
Γυναίκες και άντρες, με όπλα στους ώμους
Στο κόκκινο λάβαρο πάντα πιστοί
Η σάλπιγγα κράζει και μας προσκαλεί.

Συθέμελα ρίχτε παλάτια και θρόνους
Βαριές αλυσίδες, πορφύρες και νόμους
Ντροπή στον εργάτη, στον σκλάβο ντροπή
Στο αίμα αν δεν πνίξει μια τέτοια ζωή.

Πεθάναν αλήθεια στα πόστα τους όλοι
Με θάρρος αψηφώντας του δήμιου το βόλι
Πεθάναν αλήθεια χαθήκαν πολλοί
Σε άνιση μάχη σε πάλη σκληρή.

Παρίσι και Μόσχα βαθιά τιμημένα
Δρόμοι της Αθήνας που βάφτηκαν μ'αίμα
Μας δίνουνε θάρρος, μας στέλνουν κραυγές
Εμπρός επαναστάτες για νίκες λαμπρές.

*Διεθνές επαναστατικό τραγούδι που διαδόθηκε στα χρόνια της Γ' Διεθνούς.
Στην Ελλάδα έγινε πολύ πλατιά γνωστό στη διάρκεια της κατοχής.


18. ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

Μαύρο μαντάτο και πικρό
Την Αλβανία γέμισε και λέει:
Τον Μπελογίαννη ξάπλωσαν νεκρό
Κι ήτανε σαν να χάσαμε δικό,
Σαν τον Κεμάλ η καρδιά τον κλαίει.

Σύμβολο λευτεριάς, αγνό στεφάνι
Το αίμα σου που εχύθη Μπελογιάννη

Μιλάει ο Εμβέρ στο Κόμμα μας μπροστά
Ενός λεπτού σιγή... στο συντροφό μας
Τον πόνο μας με λόγια αδερφικά
Να πούμε στα συντρόφια τα πιστά
Στο κόμμα της Ελλάδας τ' αδερφό μας.

Του Τσώρτσιλ, του Τρούμαν τα σκυλιά
Οι άτιμοι προδότες της Αθήνας
Τον σκότωσαν στη νύχτα τη βαθιά.
Μα η Ελλάδα το παιδί της το τιμά
Η ματωμένη Ελλάδα η αδερφή μας.

Έχει η Ελλάδα Μπελογιάννηδες πολλούς
Το αίμα τους, ποτάμι φουσκωμένο
Ποιος της ζωής θα πνίξει τους χυμούς
Μεσ' στης Ελλάδας ζούνε τους βωμούς
Οι ήρωες - στεφάνι δοξασμένο.

*Σύγχρονη σύνθεση πάνω στους στίχους του αλβανού ποιητή Μωϋσή Ζαλόσνια.


19. 4 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 1944

Θύματα σεις μιας φρικτής τυραννίας
Πέσατε γενναία στις επάλξεις ψηλά
Για την Ελλάδα μας, τη λευτεριά της
Η μνήμη σας αδέρφια παραμένει ιερή.

Θύματα σεις μιας φρικτής τυραννίας
Πέσατε γενναία στις επάλξεις ψηλά
Θρήνοι δεν πρέπουν σε σας λεβέντες
Ο πόνος μας με μίσος την καρδία πλημμυρά.

Μόνο τραγούδια κι εκδίκησης λόγοι
Πρέπουν συντροφιά σας τιμημένοι νεκροί
Φάλαγγα ατελείωτη ακολουθάμε
Στο δρόμο που χαράξατε αδέρφια εσείς.

*Πένθιμο εμβατήριο που παίχτηκε για πρώτη φορά στην κηδεία των θυμάτων
της 3 Δεκέμβρη 1944 από την μπάντα των τροχιοδρομικών. Τραγουδήθηκε
αργότερα σε σώματα της ΕΠΟΝ (Συνδιάσκεψη Αθήνας - Συνέδριο).
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

Δεν υπάρχουν σχόλια: