Πούστ@@@@ και παλικάρια γίνανε μαλλιά κουβάρια!

Από το "Στοχασμός-Πολιτική"
  

Γράφει ο Δευκαλίωνας

Επέτειος Πολυτεχνείου.

Πέρασαν 38 ολόκληρα χρόνια. Πολλά έχουν συμβεί από την 17 Νοεμβρίου 1973. Έπεσε η δικτατορία, η χώρα επανήλθε στον ομαλό κοινοβουλευτικό βίο, έγινε το δημοψήφισμα για το πολιτειακό και καθιερώθηκε σαν επίσημο πολίτευμα της χώρας η κοινοβουλευτική προεδρευόμενη δημοκρατία, με ελεύθερες εκλογές ανέβηκε στην εξουσία ένα σοσιαλιστικό κόμμα το ΠΑΣΟΚ το οποίο κατοχύρωσε και διεύρυνε μείζονος σημασίας κοινωνικές και οικονομικές κατακτήσεις που άλλαξαν άρδην την χώρα.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Γεγονότα κομβικά και ιστορικά που εν πολλοίς σηματοδότησαν και την πορεία της Ευρώπης, συνέβησαν στην μικρή μας χώρα μας τα προηγούμενα χρόνια. Μέχρι που φτάσαμε στην πρωθυπουργική θητεία του Γιώργου Παπανδρέου… Εκεί τα είδαμε όλα!

Από πού να ξεκινήσει κανείς; Από την παράδοση της χώρας στα γεράκια του διεθνούς νεοφιλελευθερισμού, από την προσπάθεια της κυβερνητικής προπαγάνδας να παρουσιάσει την παράδοση της χώρας στους χωροφύλακες του ΔΝΤ ως...
 εθνοσωτήρια πράξη, από το 1.000.000 άνεργους και την αύξηση της φτώχειας και των φτωχών ως αποτέλεσμα της κυβερνητικής εισοδηματικής πολιτικής μέχρι την είσοδο της ακροδεξιάς στην κυβέρνηση;

Εκεί τα είδαμε όλα! Κάποιοι μέσα από το ΠΑΣΟΚ, στα πλαίσια του ιδεολογήματος του κυβερνητικού ρεαλισμού, πρότειναν τη δημιουργία κυβέρνησης “εθνικής σωτηρίας” ή “συνεννόησης”!

Ο Γιώργος Παπανδρέου όντως αδύναμος Πρωθυπουργός λόγω των αντιλαϊκών του επιλογών, εγκαταλειμμένος από τους ξένους δανειστές λόγω της πρωτόγνωρης αδυναμίας διακυβέρνησης που τον διέκρινε, σύρθηκε από το κυρίαρχο εγχώριο πολιτικό-οικονομικό σύστημα στην λύση της παραίτησης (ποιος ξέρει με ποια ανταλλάγματα…) από την Πρωθυπουργία και τη δημιουργία κυβέρνησης “εθνικής σωτηρίας” ή “συνεννόησης” υπό τον Λ. Παπαδήμο. Η τελευταία ελπίδα του κυριάρχου εγχώριου πολιτικό-οικονομικού συστήματος πριν την χρεοκοπία. Μοιραία και αφού μέσα σ’ αυτό το αντιδραστικό συνονθύλευμα που ονομάζεται ακόμα ΠΑΣΟΚ, η ιδεολογία και οι αρχές έχουν παραχωρήσει τη θέση τους στον «κυβερνητικό ρεαλισμό», η είσοδος της άκρο-δεξιάς στην κυβέρνηση κατέστη εφικτή!

Έτσι στην 38η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου παρατηρούμε ένα ιστορικό έκτρωμα και πολιτικό εξάμβλωμα, που όλοι όσοι γνωρίζουν στοιχειώδεις αρχές πολιτικής ιστορίας προβλέπουν με σιγουριά που θα καταλήξει. Συμβιβασμένοι και εξωνημένοι εκπρόσωποι των εξεγερμένων του Πολυτεχνείου του 1973, συμμετέχουν και συνεργάζονται είτε άμεσα είτε έμμεσα στην ίδια κυβέρνηση με ακραιφνείς ιδεολογικούς εκπροσώπους της άκρας δεξιάς. Πούστηδες και παλληκάρια γίνανε μαλλιά κουβάρια!

Φωτομοντάζ από: «antistachef»