Και τώρα όντας κουρεμένοι και έχοντας απολέσει την εθνική μας ανεξαρτησία για κάποιες δεκαετίες, το ερώτημα είναι απλό: Τι πρόταση έχει η αριστερά σήμερα για την δημιουργία νέων και σίγουρων θέσεων εργασίας;
Σήμερα, με το βιοτικό μας επίπεδο να χειροτερεύει μέρα με τη μέρα, τους μισθούς να μειώνονται είτε άμεσα (βλ. ενιαίο πεινολόγιο) είτε...
έμμεσα (βλ. χαράτσια - «έκτακτες εισφορές», μείωση αφορολόγητου, αύξηση ΦΠΑ κ.λπ.), η νέα γενιά καλείται να αντιμετωπίσει μια αδυσώπητη πραγματικότητα: ανεργία, χαμηλά ημερομίσθια, ανασφάλιστη εργασία. Σε αυτό το περιβάλλον, τι γνώσεις θα πρέπει να δώσουμε στους νέους ανθρώπους; Αυτές τις ξερές γνώσεις που δίναμε εδώ και δεκαετίες ή κάτι διαφορετικό; Μήπως, με άλλα λόγια, πρέπει να πούμε στα παιδιά μας «μάθε γράμματα, αλλά όχι αυτά τα γράμματα»;Ας δούμε ένα παράδειγμα: Η τιμή παραγωγού σήμερα για το ελαιόλαδο στην Ελλάδα είναι περίπου 2,5 ευρώ το λίτρο, ενώ στις αγορές της Βόρειας Ευρώπης ένα λίτρο τυποποιημένου πιστοποιημένου ελαιολάδου μπορεί να φτάσει και τα... 18 ευρώ το λίτρο (πάνω από 700% αύξηση!).
Αυτή η προστιθέμενη αξία εισπράττεται όχι από τον άνθρωπο που κάνει την πιο σημαντική δουλειά (την παραγωγή!) αλλά από τον μεσάζοντα, τον μεταφορέα, τον τυποποιητή και τον τελικό πωλητή. Μιλάμε για μια αλυσίδα ανθρώπων που ουσιαστικά απομυζούν ένα κέρδος που κάλλιστα θα μπορούσε να καταλήγει στις τσέπες των Ελλήνων... παραγωγών.
Ιδού πεδίο πολιτικής δόξας λαμπρό για την αριστερά με συγκεκριμένες προτάσεις δημιουργίας θέσεων εργασίας: πώς το χύμα ελαιόλαδο θα μπορούσε να εμφιαλώνεται και να τυποποιείται σε καθετοποιημένα ελαιουργεία/εμφιαλωτήρια εφαρμόζοντας όλες τις απαιτήσεις περί ασφάλειας τροφίμων, με καθετοποιημένη ιχνηλασιμότητα και όσα συναφή ορίζει η ευρωπαϊκή νομοθεσία περί τροφίμων.
Τα προϊόντα αυτά (σε μοντέρνα μπουκάλια και με ετικέτες με χρήσιμη πληροφόρηση των καταναλωτών) μπορούν να εξάγονται σε όλο τον κόσμο αυξάνοντας το ΑΕΠ και βελτιώνοντας το ισοζύγιο εισαγωγών/εξαγωγών αλλά και δημιουργώντας σίγουρες θέσεις εργασίας.
Η πρότασή μας δεν είναι επιστημονική φαντασία! Μικρές κατά τόπους μονάδες το έχουν κάνει ανά την Ελλάδα. Ένας από τους φοιτητές μου πριν από λίγα χρόνια το έκανε με μεγάλη επιτυχία και με πολλούς όμως κόπους: έστησε δικό του ελαιοτριβείο και τυποποιητήριο και σήμερα το λάδι που παράγει εξάγεται σε ποσοστό μέχρι και 80%!
Το ίδιο μπορεί να γίνει όχι μόνο με το λάδι, τις ελιές αλλά και με το κρασί, το μέλι, το τυρί. Η Ελλάδα παράγει πλήθος τροφίμων με άριστες οργανοληπτικές ιδιότητες που μπορούν να ικανοποιήσουν κάθε απαιτητικό ουρανίσκο! Οι αγορές του κόσμου μάς περιμένουν!
Αλλά, για να γίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να αναθεωρήσουμε και αρκετά στοιχεία στα προγράμματα σπουδών των ελληνικών ΑΕΙ. Για παράδειγμα, πόσα ελληνικά πανεπιστήμια επικαιροποιούν τα προγράμματα σπουδών τους, ώστε να δίνουν τα κατάλληλα επιχειρηματικά εφόδια στους αποφοίτους τους για τον στίβο του επιχειρείν και άρα μιας καλύτερης ποιότητας ζωής απαλλαγμένης από δημοσιοϋπαλληλικές νοοτροπίες και πρακτικές; Με άλλα λόγια τα ΑΕΙ πόσο βοηθούν στην αύξηση του ΑΕΠ; Ή μάλλον καλύτερα πόσο θα μπορούσαν να βοηθήσουν αν δίδασκαν απλά μαθήματα επιχειρηματικής πρακτικής συνάμα με μαθήματα χημείας και τεχνολογίας τροφίμων;
Η αριστερά σήμερα πρέπει να δει το θέμα της ανεργίας με μια άλλη ματιά. Το να λέμε απλά «όχι στην πολιτική λιτότητας», «όχι στο ευρώ», «όχι στην Ε.Ε.», «όχι γενικώς» φυσικά δεν αρκεί! Χρειάζεται μια πρόταση, με αρχή και τέλος. Μια πρόταση που να κοιτά κατάματα το φάσμα της ανεργίας και της χαμηλόμισθης εργασίας, της εργασίας σε «φάμπρικες» που τα αφεντικά είναι ξένα και η προστιθέμενη αξία καταλήγει εκτός χώρας...
Γιατί να μην δούμε τα τρόφιμα ως μια «φάμπρικα» όπου τα αφεντικά θα φροντίζουν τα κέρδη και η προστιθέμενη αξία να επενδύεται εντός της Ελλάδας; Και για να έχει αξία αυτή η πρόταση, θα πρέπει να συνθέσουμε πολλά: επιχειρηματικότητα, παιδεία, σύμπνοια, κρατική υποστήριξη με μεράκι, φιλότιμο και όνειρο. Αυτά θα είναι σίγουρα εφόδια για τα παιδιά μας στον καιρό του μεσοπροθέσμου...
* Ο Γιάννης Ζαμπετάκης είναι επίκουρος καθηγητής Χημείας Τροφίμων, EKΠΑ
www.zabetakis.net"Αυγή"
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου