Ἄμπροουζ Μπήρς (Ambrose Bierce): Ὁ ἀστυνομικὸς καὶ ὁ πολίτης...

Ὁ ἀ­στυ­νο­μι­κὸς καὶ ὁ πο­λί­της
(T­he P­o­l­i­c­e­m­an a­nd t­he C­i­t­i­z­en)

Ε­ΝΑΣ A­ΣΤΥ­ΝΟ­ΜΙ­ΚOΣ συ­νάν­τη­σε ἕ­ναν ἄν­δρα ποὺ βρι­σκό­ταν σὲ πα­ρο­ξυ­σμὸ καὶ εἶ­πε «Αὐ­τὸς ἐ­δῶ εἶ­ναι με­θυ­σμέ­νος» κι ἄρ­χι­σε νὰ τὸν χτυ­πά­ει στὸ κε­φά­λι μὲ τὸ κλόμπ. Ἕ­νας πε­ρα­στι­κὸς πο­λί­της εἶ­πε:

«Για­τί δο­λο­φο­νεῖ­τε ἕ­ναν ἄν­θρω­πο, ποὺ δὲν μπο­ρεῖ πιὰ νὰ βλά­ψει κα­νέ­ναν;»

Τό­τε ὁ ἀ­στυ­νο­μι­κὸς πα­ρά­τη­σε τὸν ἄν­δρα ποὺ βρι­σκό­ταν σὲ πα­ρο­ξυ­σμὸ κι...
ἐ­πι­τέ­θη­κε στὸν πο­λί­τη. Αὐ­τός, ἀ­φοῦ ὑ­πέ­στη κάμ­πο­σους σκλη­ροὺς μω­λω­πι­σμούς, ἔ­τρε­ξε νὰ σω­θεῖ.

«Ἀ­λί­μο­νο» εἶ­πε ὁ ἀ­στυ­νο­μι­κὸς «για­τί δὲν ἐ­πι­τέ­θη­κα στὸν νη­φά­λιο πρὶν κου­ρα­στῶ δέρ­νον­τας τὸν ἄλ­λον;».

Ἀ­πὸ τό­τε ἐ­φάρ­μο­ζε τὴν τα­κτι­κὴ αὐ­τή. Μά­λι­στα, ἐ­πι­δει­κνύ­ον­τας φι­λο­πο­νί­α καὶ ζῆ­λο, ἀ­νῆλ­θε στὴ θέ­ση τοῦ Ἀρ­χη­γοῦ τῆς Ἀ­στυ­νο­μί­ας, μὲ ἀ­πο­τέ­λε­σμα κα­νεὶς νὰ μὴν εἶ­ναι νη­φά­λιος στὴν πε­ρι­ο­χὴ τῆς δι­και­ο­δο­σί­ας του.

Ἄμπροουζ Μπήρς (A­m­b­r­o­se B­i­e­r­ce. Ὀ­χά­ι­ο, 1842–Με­ξι­κό, με­τὰ τὸ 1913). Ποι­η­τὴς καὶ πε­ζο­γρά­φος, ση­μαί­νου­σα μορ­φὴ τῆς ἀ­με­ρι­κα­νι­κῆς λο­γο­τε­χνί­ας τοῦ τέ­λους τοῦ 19ου αἰ­ώ­να καὶ τῶν ἀρ­χῶν τοῦ 20οῦ. Πε­ρισ­σό­τε­ρα γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸ ἔρ­γο του βλέπε ἐδῶ: Γιάννης Παλαβός, «“Τί­πο­τα δὲν ἔ­χει ση­μα­σί­α”: ὁ Ἄμ­προ­ουζ Μπὴρς καὶ οἱ Φαν­τα­στι­κοὶ μύ­θοι. Μι­κρὴ ἐ­κλο­γή».
"bonsaistoriesflashfiction"