Από το "crousma"
"Πως να το ξεχάσω κείνο το παιδί /στο περιβολάκι του Άι Νικόλα
έπινε τον ήλιο σαν χλωρό κλαδί / πριν τον θυμηθούν τα πολυβόλα"
έπινε τον ήλιο σαν χλωρό κλαδί / πριν τον θυμηθούν τα πολυβόλα"
Αυτό το παιδί εκτελέστηκε από τους γερμανοταγματασφαλίτες στο Μπλόκο της Κοκκινιάς.
Μα πως μπορεί να το χωρέσει νους ανθρώπου; Πως να το δεχτείς; Πως μπόρεσαν να σκοτώσουν αυτό το παιδί; Αυτή την ζωγραφιά;
Μα πως μπορεί να το χωρέσει νους ανθρώπου; Πως να το δεχτείς; Πως μπόρεσαν να σκοτώσουν αυτό το παιδί; Αυτή την ζωγραφιά;
Μόνο μια εξήγηση μπορείς να δώσεις. Είναι τέτοια η φασιστική ασχήμια, το άδικο, που προκαλείται από την βίαιη υποστήριξη της τάξης των εκμεταλλευτών, ώστε, όχι μόνο εξοντώνουν όσους αντιστέκονται αλλά και ότι τονίζει, ότι "αναδεικνύει" αυτήν την ασχήμια τους.
Πόσους ανθρώπους θα σκοτώσουν ακόμα; Πόση ομορφιά; Αλλά θα είναι η ομορφιά, στο τέλος, που θα τους παραδώσει. Θάναι μια νύχτα λυτρωτική, για όλο τον κόσμο αλλά κυρίως δικαίωση για...
Πόσους ανθρώπους θα σκοτώσουν ακόμα; Πόση ομορφιά; Αλλά θα είναι η ομορφιά, στο τέλος, που θα τους παραδώσει. Θάναι μια νύχτα λυτρωτική, για όλο τον κόσμο αλλά κυρίως δικαίωση για...
τα θύματα του φασισμού και προ πάντων για τον Στελάκη. Ναι, θα είναι η ομορφιά που θα τους παραδώσει, και θα είναι μια λαμπερή νύχτα ενός πανσέληνου Αύγουστου.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου