Όσες φορές πέρασα από την πλατεία Ομονοίας (δεν είναι πολλές), έκανα τον σταυρό μου που ζω στην επαρχία. Συγγνώμη γι’αυτό που θα γράψω, ίσως γίνω άδικος, αλλά τέτοιo μπουρδέλο δεν έχω δει και πολλές φορές στη ζωή μου… Έτυχε να την δω και σε καλές στιγμές, με κόσμο, με ζωή κτλ, αλλά τις περισσότερες αντίκρισα ασχήμια, υπόκοσμο, γκέτο και γαρνιτούρα πολλές κλούβες των ΜΑΤ.
Μια ομάδα ανθρώπων (για την οποία δεν έψαξα περεταίρω πληροφορίες) έκανε κάτι ωραίο και...
Μια ομάδα ανθρώπων (για την οποία δεν έψαξα περεταίρω πληροφορίες) έκανε κάτι ωραίο και...
πρωτότυπο: Μετέτρεψε την πλατεία σε πλαζ. Με την άμμο της, τις ξαπλώστρες της, τις ομπρέλες θαλάσσης της, κόσμο να κάνει ηλιοθεραπεία ή να παίζει beach volley κτλ. Πήρε χρώμα αυτή η τόσο άσχημη (όσο και ιστορική όμως) γωνιά της πρωτεύουσας.
Αλήθεια… πως θα ήταν η Αθήνα αν είχε παντού παραλίες; Φυσικά το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, γιατί ο «Νίντζα – το κορμί – των αποκαλύψεων» έχει κι εδώ την απάντηση. Βάλτε βατραχοπέδιλα κι ακολουθείστε:
Αλήθεια… πως θα ήταν η Αθήνα αν είχε παντού παραλίες; Φυσικά το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, γιατί ο «Νίντζα – το κορμί – των αποκαλύψεων» έχει κι εδώ την απάντηση. Βάλτε βατραχοπέδιλα κι ακολουθείστε:
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου