Επιτάφιος για φίλημα...

Aπό το "drseeng"
  

Όταν ανοίγει μία θρησκευτική συζήτηση, αρχίζω κι επιθυμώ τις ποδοσφαιρικές. Φυσικά και τα δύο είδη έχουν την ίδια κατάληξη: αδιέξοδο. Όχι μόνο λόγω της αδιαλλαξίας του καθενός που εκφέρει άποψη, αλλά και λόγω του φανατισμού που επικρατεί σε τέτοιες περιπτώσεις.

Από τη μία βλέπω άθρησκους ανθρώπους να ωρύονται και να χλευάζουν με πολύ άσχημο τρόπο τα πιστεύω των υπολοίπων και στον αντίποδα αντικρίζω δήθεν πιστούς (γιατί περί δήθεν πρόκειται) να υπερασπίζονται τις αξίες της θρησκείας τους με τα… αντίθετα υλικά: μίσος, παραφροσύνη κτλ.

Προσωπικά, ποτέ δεν...
 ήμουν υπόδειγμα καλού Χριστιανού (δεν είμαι υπερήφανος που το λέω), αλλά για να ευλογήσω λίγο τα γένια μου, δεν ήμουν και δεν είμαι ούτε υποκριτής, όπως κάποιοι… «Χριστιαναράδες»: