Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ., μπροστά στη νέα επίθεση που έχουν εξαπολύσει Κυβέρνηση και Τρόικα σε εργαζόμενους, ανέργους και συνταξιούχους, μέσω του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, του «μισθολογίου» των νέων περικοπών αλλά και του «Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας», που «θεσμοθετεί» τη διαρκή λιτότητα και καταδικάζει ολόκληρη την κοινωνία στη φτώχεια, καλεί σε μαζική συμμετοχή:
•· Στις αγωνιστικές πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις, την Κυριακή 1η Μαΐου στις 11:00 το πρωί στην πλατεία Κλαυθμώνος και στις απεργιακές συγκεντρώσεις που θα πραγματοποιηθούν από τα Συνδικάτα σε ολόκληρη τη χώρα.
•· Στην 24ωρη Γενική Απεργία που πραγματοποιούν από κοινού ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ την Τετάρτη 11 Μαΐου.
Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι με τη συμμετοχή τους και την αγωνιστικότητά τους μπορούν να διαμορφώσουν μια νέα δυναμική, αντιδρώντας:
•1. Στην πολιτική χιλιάδων απολύσεων σε...
Δημόσιο (συμβασιούχοι) και Ιδιωτικό Τομέα.
•2. Στην πολιτική συνεχούς μείωσης μισθών και συντάξεων και διαρκούς αύξησης της ακρίβειας.
•3. Στην πολιτική απαξίωσης του ρόλου των Δημοσίων Υπηρεσιών, συνολικής εκποίησης του Δημοσίου Τομέα, διαρκούς συρρίκνωσης του Κοινωνικού Κράτους και μεταφοράς του κόστους στους πολίτες, με μοναδικό κριτήριο την περιστολή δαπανών.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
1 σχόλια:
καρφιά η λουλούδια;
«Λουλούδια ας διαλέξουμε και άνθη και κρίνα κι ελάτε να πλέξουμε στεφάνια μ’ εκείνα…», λέει το λαϊκό άσμα.
Και μακάρι να ήταν πολλές οι πρωτομαγιές, που οι άνθρωποι είχαν και θα έχουν τη δυνατότητα να κάμουν λουλουδένια στεφάνια.
Όμως η σκέψη μας σκαλώνει σ’ εκείνες τις πρωτομαγιές, που η συμμορία του κατεστημένου φόρεσε στο κεφάλι του λαού ακάνθινα στεφάνια. Όπως:
Την πρωτομαγιά του 1886. Όπου, στο Σικάγο, οι εργαζόμενοι διαδήλωσαν και ζητούσαν: «Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση και οχτώ ώρες ύπνο». Με αποτέλεσμα, οχτώ απ’ τους διαδηλωτές, να καταδικαστούν, απ’ την κατεστημένη «Δικαιοσύνη», σε θάνατο.
Την πρωτομαγιά του 1936. Όπου οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης διαδήλωσαν, με αποτέλεσμα να δολοφονηθούν κάπου 12….
Την πρωτομαγιά του 1944. Κατά την οποία εκτελέστηκαν στην Καισαριανή απ’ τα στρατεύματα κατοχής κάπου 200 Έλληνες πατριώτες.
Για να φτάσουμε στην πρωτομαγιά του 2011. Όπου γιορτάζουμε τη δολοφονία των εργασιακών δικαιωμάτων. Και όχι μόνο.
Γιατί, πέρα και πάνω απ’ τη δολοφονία των εργασιακών και των όποιων άλλων δικαιωμάτων, είναι η δολοφονία της ίδιας της πατρίδας.
Η οποία σαν τον Προμηθέα είναι σταυρωμένη στον Καύκασο της τοκογλυφίας. Για να ‘ρχονται και ξανάρχονται τα όρνια του ΔΝΤ και να κατασπαράζουν τα σπλάχνα της.
Κι εμείς τι κάνουμε;
Αποχαυνωμένοι και μαστουρωμένοι απ’ τα ψεύδη των πολιτικών της πρωταπριλιάς και των ΜΜΕ, «άβουλοι και μοιραίοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θαύμα»!
Που, βέβαια, θα το κάμουν, για μας, κάποιοι άλλοι…
Και δε ντρεπόμαστε καθόλου εκείνους, που πάλεψαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας μας. Και την εξασφάλιση των εργασιακών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας.
Και είμαστε, λέει, και χριστιανοί, που ψάλλουμε στεντορεία τη φωνή και το Χριστός Ανέστη. Και δεν καταλαβαίνουμε ότι το φως του Χριστός Ανέστη ανέτειλε απ’ το Σταυρό του Γολγοθά!
Αλλά θα το καταλάβουμε, όταν, αναποφευκτα, θα φορέσουν και σε μας τον ακάνθινο στέφανο και θα μας φορτώσουν το σταυρό του μαρτυρίου…
Αφού, αντί για τα λουλούδια, επιλέγουμε τ’ αγκάθια και τα καρφιά….
Σωκράτης Ζαραβίνας Δάσκαλος, παπα-Ηλίας Υφαντής
Τηλ. 2641058015 – τηλ. 2641020103
http://papailiasyfantis.wordpress.com
Δημοσίευση σχολίου