Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ ΑΛΙΕΡΓΑΤΩΝ
Με τους ψαράδες της Ν. Μηχανιώνας
«Εμείς τρώμε τη σκληρή δουλειά»
Αποτελεί πια κοινή διαπίστωση πως η οικονομική κρίση προσφέρει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την ανατροπή των κοινωνικών κατακτήσεων των τελευταίων δεκαετιών προς όφελος των εργοδοτών και σε βάρος της μισθωτής εργασίας.
Ανατροπή που, παρόλο το προπαγανδιστικό χρύσωμα περί «προσωρινότητας» και «έκτακτων περιστάσεων», κανείς δεν αμφιβάλλει πως θα έχει μονιμότερα χαρακτηριστικά.
Μοναδικός δρόμος για την αποτροπή της μετατροπής της Ελλάδας σε Πολωνία ή Βουλγαρία, τη μαζική εκπτώχευση και -προοπτικά- τον αναγκαστικό εκπατρισμό εκατοντάδων χιλιάδων (τέως) εργαζομένων ως μεταναστών στις ανθεκτικότερες οικονομίες της Δύσης, συνιστά ως εκ τούτου η άμεση αντίσταση των ίδιων των μισθωτών στο μέλλον που τους επιφυλάσσει η συμμαχία των ντόπιων εργοδοτών με τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών. Παρά τους λεονταρισμούς των τελευταίων, είναι άλλωστε πασιφανές πως ούτε αυτοί ούτε κανείς άλλος έχουν στο κεφάλι τους οποιαδήποτε συγκεκριμένη έξοδο από την κρίση: στην απόλυτη ζούγκλα της «ελεύθερης αγοράς», το ζητούμενο είναι απλά ποιος θα την πληρώσει περισσότερο. Κι όσο τροποποιείται ο συσχετισμός δύναμης σε βάρος των μισθωτών τόσο προφανέστερη (και δυσκολότερα ανατρέψιμη) είναι η απάντηση.
Κάτω απ' αυτές τις συνθήκες, κάθε νικηφόρος αγώνας που αποκρούει την προσπάθεια των (όποιων) εργοδοτών να επωφεληθούν από την «κρίση» για ν' αναποδογυρίσουν τους όρους εργασίας σε βάρος των εργαζομένων, συνιστά μια πολύτιμη παρακαταθήκη για όλο τον κόσμο της μισθωτής εργασίας.
Και κάθε αγώνας που δίνεται με την προοπτική να κερδηθεί, και όχι απλά να «κερδηθούν» οι όποιες εντυπώσεις, αξίζει την αμέριστη αλληλεγγύη όσων βρίσκονται στην ίδια πλευρά της διαχωριστικής γραμμής που τέμνει τις κοινωνίες μας.
Μια απ' αυτές τις πρώτες αναμετρήσεις της καινούριας εποχής είναι και η απεργία των αιγυπτίων αλιεργατών της Νέας Μηχανιώνας που ξεκίνησε...
Η συνέχεια στον "
ΙΟ",
Ελευθεροτυπία
