Υπάρχει πάντα ένα ρίσκο όταν βγαίνεις για καφέ στο Κολωνάκι. Πχ.να σου ανεβεί η πίεση ή να σου 'ρθει αναγούλα, και άλλα συναφή.
Πχ, με το που κάθεσαι με την παρέα σου στο Da Capo, μετά από λίγο, να κάθεται ακριβώς δίπλα σου ο Μιχαλολιάκος της ΝουΔού παρέα με έναν γλειμμένο και ακριβοντυμένο επιχειρηματία και να μιλούν συνέχεια ψιθυριστά στο αυτί. Μετά από 10 λεπτά ο Μιχαλολιάκος φεύγει. Είχε να "τακτοποιήσει μια εκκρεμότητα".
Δεν περνάνε 5 λεπτά και σκάει μύτη η με ύφος σουλτάνου κουναβόφατσα του Πάνου Παναγιωτόπουλου. Δύο λαμογιόμουτρα τον περίμεναν στο ακριβώς απέναντί μας τραπέζι. Ένα δέντρο χωρίζει τα τραπέζια μας.
Και αυτοί ψιθυριστά στο αυτί μιλούσαν, καθ'ότι τίγκα το Da Capo.
Μια σερβιτόρα πηγαίνει στο τραπέζι ανταλλάσσει θερμή χειραψία και καταγλείφει τον ήδη γλειμμένο "κόκκινο" Πάνο.
Ένας ζητιάνος πλησιάζει στο τραπέζι μας ζητώντας χρηματική βοήθεια. Του δείχνω το τραπέζι του Πάνου, λέγοντάς του πως εκεί βρίσκονται τα λεφτά.
Ένας στρουμπουλός μπάρμπας παίρνει τον Πάνο πρέφα από το πεζοδρόμιο. Πλησιάζει προς το τραπέζι, και εκεί που περίμενα να ακούσω κάνα μπινελίκι, βλέπω ξανά θερμή χειραψία (με τα δύο χέρια) και διαβάζω στα τα χείλη του το "όλος ο κόσμος σας αγαπάει"..
Μιά έβλεπα το στρόγγυλο βαρύ βαζάκι με τη ζάχαρη για τον καφέ που ήταν στο τραπέζι μου και μιά τον κορμό του δέντρου που μου έκοβε κατά το ήμισυ τη θέα στο τραπέζι του Πάνου...
Αφού απομακρύνθηκε το στρουμπουλό πρόβατο από το τραπέζι του...
Παναγιωτόπουλου, δεν περνάνε 5 λεπτά και προσγειώνεται στην παρέα ο φασιστο-οικολόγος Δημοσθένης Βεργής εκπέμποντας παπάρες...
Η ατραξιόν έλαβε τέλος μετά από 10 λετπά, με την αποχώρηση του 'κόκκινου' Πάνου, συνοδεία ενός λαμογιόμουτρου, με κατεύθυνση την πλατεία Κολωνακίου.
1 σχόλια:
Ολοι αυτοί οι κύριοι του Da Capo
(πρωϊνοί,μεσημεριανοί,βραδυνοί και νυκτερινοί)κοινώς λοιμοκοντόροι εχουν τα μαύρα τους τά χάλια.
Τό πρωϊ είναι Παπανδρεικοί,το μεσημέρι Σαμαρικοί,το βράδυ Παπαρηγικοί καί μετά τις 9 Τσιπρικοί.
Αναγνώστης
Δημοσίευση σχολίου