Οι Αριστεροπολυθρονάτοι
[καλύτερα πες μας για σένα, πχ "οι χουντικοί χαμαιλέοντες που λυμαίνονται το δημόσιο και τα ευρωπαϊκά προγράμματα", αγαπητέ λάθος Πανούση]
Δεν είναι δυνατό η Αριστερά να θάβει επί 70 χρόνια τους νεκρούς της. Καιρός είναι ν' ασχοληθεί με τους ζωντανούς και να (εκ)τιμήσει τις καινούργιες ιδέες.
[τις εθνοσωτήριες με τάνκς].
Όταν λέμε για όλα φταίει ο καπιταλισμός που κάποτε θα ρίξουμε είμαστε «αριστεροί» [αριστεροί γράφεται πάντα μέσα σε εισαγωγικά] για τον Παράδεισο (όχι για το σήμερα). Όταν λέμε πως θα...
λιγοστέψουμε τις συνέπειες τώρα είμαστε πραγματικοί εκπρόσωποι κι εκφραστές του λαού και διευρύνουμε τις επιλογές / ελευθερίες του [εγώ θα κρίνω ποιος εκπροσωπεί και ποιος αντιπροσωπεύει]. Δεν είναι δυνατό το ελληνικό πολιτικό σύστημα να αποτελείται από 5% «επαναστάτες» [σε εισαγωγικά, διότι οι επαναστάσεις γίνονται μόνο από τον στρατό, πχ οι τέσσερις μεγάλοι] και 95% διαχειριστές. Ακούγεται (και είναι) αλαζονικό και αυτάρεσκο.
Ουδείς δικαιώνεται από τον εαυτό του (και τους γύρω του) ή από τα λάθη των άλλων [μα αυτό βρε στόκε, ονομάζεται πολιτική] . Αρκετές προφητείες διαψεύστηκαν.
Η λογοδοσία και η εμπιστοσύνη δεν επιτυγχάνονται με πλειοψηφούσες τάσεις [κούκου!] και ψηφοφορίες κεκλεισμένων των θυρών [βεβαίως, να ψηφίσεις κι εσύ. Ούστ!]. Το δημοκρατικό ήθος δεν αποδεικνύεται στα πάνελ των ΜΜΕ. Ούτε ο συνειδητοποιημένος πολίτης ούτε ο αριστερός πολιτικός πρέπει να «κατασκευάζονται» από την Τηλεόραση [πολύ σωστά, πρέπει να κατασκευάζονται, όχι να «κατασκευάζονται»]. Η εξέγερση συνειδήσεων δεν σχετίζεται με τις κραυγές κατά των συνομιλητών στο όνομα της όποιας επαναστατικής γυμναστικής και τακτικής. ["επαναστατικής γυμναστικής και τακτικής" είπατε; τα λέει και ο ΚΑραττζαφύρερ αυτά. Α, θα σας μαλώσω κύριε καραμελάρχη]
Η Αριστερά πρέπει να είναι πληθυντική [ορίστε;;; σε τι γλώσσα ήταν αυτό;], λιγότερο πολεμικο-ρητορική (ούτε...ούτε...) και περισσότερο συνθετική (και...και...), [ίσως και λίγο πιο δειλή (κακά μου... κακά μου...)] ν' αποφεύγει τους επικοινωνισμούς και τα δημοκρατικά(;) [ναι, καταλαβαίνουμε, ενοχλεί η λέξη "δημοκρατικά", αλλά σκάσε και ρούφα!] μέτωπα μιας χρήσης να μη διακατέχεται ούτε από ηγεμονισμό ούτε από κλειστοφοβία. Άλλο αριστερότροπη, άλλο αριστεροφανής κι άλλο αριστερή πολιτική. [αν εγκρίνεις εσύ, δεν πέφτει λόγος ούτε σ' εμάς, ούτε σε ψηφοφόρους]
Αν το κοινωνικό υποκείμενο της Αριστεράς είναι όλοι οι αριστεροί, αν δεν επιμένουν οι Ηγεσίες στα παληά μέσα [πχ;;; απεργίες ας πούμε;] για να πετύχουν νέους στόχους, αν η κοινοβουλευτική διαδικασία δεν είναι άλλοθι [ποιος παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, το σύνταγμα, τους νόμους και το κανονισμό της βουλής, οεο; Η αριστερά;] αλλά αναγκαία αστική ολοκλήρωση, τότε η Αριστερά δεν θα τεθεί ποτέ «εκτός μάχης» (και δεν εννοώ εκτός Βουλής αλλά εκτός πολιτικών εξελίξεων όπως συμβαίνει τώρα [ποιος το επιβεβαιώνει αυτό;] που απλώς παρακολουθεί τα γεγονότα και τα σχολιάζει). Η κοινωνική δημοκρατία [ορίστε; τι είναι η "κοινωνική δημοκρατία;] προϋποθέτει σεβασμό στη διαφορετική άποψη και δικαίωμα συμμετοχής των πολιτών (μέσω κινημάτων) στον ριζοσπαστικό παρεμβατισμό αλλά και του κόμματος (μέσω της Βουλής) σε μεταρρυθμιστικές προσπάθειες [μόνο; και αν δεν γουστάρει αυτές τις συγκεκριμένες προσπάθειες, τι κάνουμε τότε, την υποχρεώνουμε; Ρε πας καλά;].
Για την αποπολιτικοποίηση και επανιδιωτικοποίηση [φσσσ... μπόϊνγκ!] της κοινωνίας δεν είναι υπεύθυνα μόνο τα συντηρητικά κόμματα. Ο (υπέρ του συνόλου) αριστερός ηρωισμός έχει δώσει τη θέση του στην (υπέρ εαυτού) μείωση των ατομικών συνεπειών των κινδύνων [μετάφραση: οι αριστεροί δεν τιμωρούνται αρκετά αυστηρά, έχουν ασυλία] . Ο σώζων εαυτόν σωθήτω, ισχύει δυστυχώς και στην Κοινοβουλευτική και στη συνδικαλιστική εκπροσώπηση της Αριστεράς. [ποιος το λέει;]
Το πώς θα πορευτεί το αριστερό κίνημα δεν είναι αποκλειστική υπόθεση των κατεστημένων ηγεσιών των αριστερών κομμάτων αλλά διακύβευμα όλων των αριστερών πολιτών. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούν αυτό οι αριστεροπολυθρονάτοι τόσο το καλύτερο. [και οι ακροδεξιολούγκρες που έχουν κατακλέψει το πανεπιστήμιο, το αυτό.]
Υ.Γ. Δεν κατανοώ γιατί αυτοί που επί 35 μεταπολιτευτικά χρόνια κρατούν την Αριστερά στο 3-5% αρθρογραφούν και κραυγάζουν εναντίον των αντίθετων απόψεων με το «επιχείρημα» ότι έτσι θα διαλυθεί το κόμμα. [ε; ορίστε; ποια πράσινα μικρά ανθρωπάκια από τον Αρη;] Μήπως εννοούν το Κόμμα τους;
Κοτσάνα: Καθηγητής με IQ ραδικιού. Σε κάθε άλλη περίπτωση βέβαια, δεν θα ήταν ακροδεξιός χαμαιλέων.
[ Λαθος Πανούσης στο http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=50772 ]
Ουδείς δικαιώνεται από τον εαυτό του (και τους γύρω του) ή από τα λάθη των άλλων [μα αυτό βρε στόκε, ονομάζεται πολιτική] . Αρκετές προφητείες διαψεύστηκαν.
Η λογοδοσία και η εμπιστοσύνη δεν επιτυγχάνονται με πλειοψηφούσες τάσεις [κούκου!] και ψηφοφορίες κεκλεισμένων των θυρών [βεβαίως, να ψηφίσεις κι εσύ. Ούστ!]. Το δημοκρατικό ήθος δεν αποδεικνύεται στα πάνελ των ΜΜΕ. Ούτε ο συνειδητοποιημένος πολίτης ούτε ο αριστερός πολιτικός πρέπει να «κατασκευάζονται» από την Τηλεόραση [πολύ σωστά, πρέπει να κατασκευάζονται, όχι να «κατασκευάζονται»]. Η εξέγερση συνειδήσεων δεν σχετίζεται με τις κραυγές κατά των συνομιλητών στο όνομα της όποιας επαναστατικής γυμναστικής και τακτικής. ["επαναστατικής γυμναστικής και τακτικής" είπατε; τα λέει και ο ΚΑραττζαφύρερ αυτά. Α, θα σας μαλώσω κύριε καραμελάρχη]
Η Αριστερά πρέπει να είναι πληθυντική [ορίστε;;; σε τι γλώσσα ήταν αυτό;], λιγότερο πολεμικο-ρητορική (ούτε...ούτε...) και περισσότερο συνθετική (και...και...), [ίσως και λίγο πιο δειλή (κακά μου... κακά μου...)] ν' αποφεύγει τους επικοινωνισμούς και τα δημοκρατικά(;) [ναι, καταλαβαίνουμε, ενοχλεί η λέξη "δημοκρατικά", αλλά σκάσε και ρούφα!] μέτωπα μιας χρήσης να μη διακατέχεται ούτε από ηγεμονισμό ούτε από κλειστοφοβία. Άλλο αριστερότροπη, άλλο αριστεροφανής κι άλλο αριστερή πολιτική. [αν εγκρίνεις εσύ, δεν πέφτει λόγος ούτε σ' εμάς, ούτε σε ψηφοφόρους]
Αν το κοινωνικό υποκείμενο της Αριστεράς είναι όλοι οι αριστεροί, αν δεν επιμένουν οι Ηγεσίες στα παληά μέσα [πχ;;; απεργίες ας πούμε;] για να πετύχουν νέους στόχους, αν η κοινοβουλευτική διαδικασία δεν είναι άλλοθι [ποιος παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, το σύνταγμα, τους νόμους και το κανονισμό της βουλής, οεο; Η αριστερά;] αλλά αναγκαία αστική ολοκλήρωση, τότε η Αριστερά δεν θα τεθεί ποτέ «εκτός μάχης» (και δεν εννοώ εκτός Βουλής αλλά εκτός πολιτικών εξελίξεων όπως συμβαίνει τώρα [ποιος το επιβεβαιώνει αυτό;] που απλώς παρακολουθεί τα γεγονότα και τα σχολιάζει). Η κοινωνική δημοκρατία [ορίστε; τι είναι η "κοινωνική δημοκρατία;] προϋποθέτει σεβασμό στη διαφορετική άποψη και δικαίωμα συμμετοχής των πολιτών (μέσω κινημάτων) στον ριζοσπαστικό παρεμβατισμό αλλά και του κόμματος (μέσω της Βουλής) σε μεταρρυθμιστικές προσπάθειες [μόνο; και αν δεν γουστάρει αυτές τις συγκεκριμένες προσπάθειες, τι κάνουμε τότε, την υποχρεώνουμε; Ρε πας καλά;].
Για την αποπολιτικοποίηση και επανιδιωτικοποίηση [φσσσ... μπόϊνγκ!] της κοινωνίας δεν είναι υπεύθυνα μόνο τα συντηρητικά κόμματα. Ο (υπέρ του συνόλου) αριστερός ηρωισμός έχει δώσει τη θέση του στην (υπέρ εαυτού) μείωση των ατομικών συνεπειών των κινδύνων [μετάφραση: οι αριστεροί δεν τιμωρούνται αρκετά αυστηρά, έχουν ασυλία] . Ο σώζων εαυτόν σωθήτω, ισχύει δυστυχώς και στην Κοινοβουλευτική και στη συνδικαλιστική εκπροσώπηση της Αριστεράς. [ποιος το λέει;]
Το πώς θα πορευτεί το αριστερό κίνημα δεν είναι αποκλειστική υπόθεση των κατεστημένων ηγεσιών των αριστερών κομμάτων αλλά διακύβευμα όλων των αριστερών πολιτών. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούν αυτό οι αριστεροπολυθρονάτοι τόσο το καλύτερο. [και οι ακροδεξιολούγκρες που έχουν κατακλέψει το πανεπιστήμιο, το αυτό.]
Υ.Γ. Δεν κατανοώ γιατί αυτοί που επί 35 μεταπολιτευτικά χρόνια κρατούν την Αριστερά στο 3-5% αρθρογραφούν και κραυγάζουν εναντίον των αντίθετων απόψεων με το «επιχείρημα» ότι έτσι θα διαλυθεί το κόμμα. [ε; ορίστε; ποια πράσινα μικρά ανθρωπάκια από τον Αρη;] Μήπως εννοούν το Κόμμα τους;
Κοτσάνα: Καθηγητής με IQ ραδικιού. Σε κάθε άλλη περίπτωση βέβαια, δεν θα ήταν ακροδεξιός χαμαιλέων.
[ Λαθος Πανούσης στο http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=50772 ]
2 σχόλια:
Από βιασύνη διαχειριστή μας, είχε γίνει παρανόηση με τον καθηγητή εγκληματολογίας Πανούση…
Απολογούμαστε… για την προηγούμενη ανάρτηση που καταργήσαμε!
Και… ευχαριστούμε!
Περί εκείνου του απερίγραπτου χαμαιλέοντα, περί αυτού ακριβώς πρόκειται!!! Το παίζει αριστερός κατά το Γεωργαλάς σύστημα. Διαβάλλει, συκοφαντεί, διαβρώνει υποκρινόμενος το "από μέσα". Ενα ύπουλο τρωκτικό.
Οσο για το "απολογούμαστε", φίλοι μας, όλοι κάνουμε λάθη.
Αυτό εξάλλου είναι και το μεγάλο πλεονέκτημα μπλογκιν, ότι μπορούμε να αλληλοσυμπληρωνόμαστε και να συνδυάζουμε πληροφορίες σαν να είναι ένα μεγάλο παζλ.
:-))
Δημοσίευση σχολίου