Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

O Στέφανος Τζουμάκας, ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με μια συνέντευξή του σπάει την πολιτική ομερτά! Επιτέλους μια προοδευτική πολιτική προσέγγιση!

Μια συνέντευξη που βάζει το μαχαίρι στο κόκαλο, τολμώντας να μιλήσει τη πολιτική γλώσσα του σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ. Όπως πάντα, ο Στέφανος δεν υπολογίζει πολιτικό (βλέπε κομματικό) κόστος και παραμένει αθεράπευτα σοσιαλιστή, σε πλήρη διάσταση με τους σοσιαΛΗΣΤΕΣ και νεοφιλελεύθερους.
Μεταξύ άλλων επισημαίνει:
Η κυβέρνηση έχει ευθύνη γιατί έκανε μονόδρομο το ΔΝΤ και μετέτρεψε την δανειστική κρίση σε στρατηγικό θέμα για τη χώρα. Αυτό είναι απαράδεκτο, υπήρχαν και άλλοι δρόμοι.
Ο Παπανδρέου περιβάλλεται από μονεταριστές συνεργάτες, που τους ενδιαφέρει το νόμισμα και όχι η πραγματική οικονομία και η ανάπτυξη της χώρας.
Τα παπαγαλάκια του παρασιτικού κεφαλαίου, υπάλληλοι βουλευτές και υπουργοί, βγαίνουν στα δελτία και μιλάνε μόνο για το έλλειμμα, το χρέος και τον πληθωρισμό. Δεν μιλάνε για παραγωγή και ανάπτυξη.
Βλέπω τους μιμητές του ΔΝΤ, το παρασιτικό κεφάλαιο, και μία ολιγαρχία που κατέχει τα ΜΜΕ, να χαίρονται με αυτή την κατάσταση και να προτρέπουν για προσφυγή στο ΔΝΤ.
Η προσφυγή στο ΔΝΤ θα είναι επώδυνη, θα μειώσει το εισόδημα των εργαζομένων και κάθε αξία 30%, με αποτέλεσμα να μειωθεί ο πλούτος της χώρας.. Το ΔΝΤ δεν είναι ένας μηχανισμός τεχνικός αλλά πολιτικός και έχει όρους και όρια.
Οι πάσης φύσεως νεοφιλελεύθεροι ηγέτες της Ε.Ε. είναι τυχοδιώκτες και ως εκ τούτου έπρεπε να αναζητήσουμε άλλες αγορές.
Είχαμε ήδη μπει στο ΔΝΤ από τις 16 Απριλίου, με τις δηλώσεις του πρωθυπουργού. Μία ημέρα που χαρακτήρισα «αποφράδα» για τη χώρα, καθώς το ΔΝΤ υπερασπίζεται ότι πρέπει να φτωχύνει η Ελλάδα κατά 30% για να γίνει ανταγωνιστική στο παρασιτικό κεφάλαιο.
Να αρχίσουμε από την οικονομία. Την οργάνωση της παραγωγής κατά κλάδο, κατά νομό, κατά τομέα. Να διαλυθούν τα μονοπώλια και τα καρτέλ για να γίνουμε ανταγωνιστικοί. Κάθε άλλος δρόμος είναι έξω από τη λύση του προβλήματος.
Ο Στέφανος Τζουμάκας, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, μιλώντας στην εκπομπή «Δύο ρεπόρτερ, ένα θέμα», που παρουσιάζουν στο ΚΑΝΑΛΙ 1 του Πειραιά, στους 90.4, ο Νίκος Μπαρδούνιας και ο Πέτρος Κασιμάτης, δήλωσε:
Δημ: Πως βλέπετε να εξελίσσεται αυτή η ιστορία με το ΔΝΤ;
Δεν θα ήθελα να επιβεβαιωθώ, δεν θα ήταν και το καλύτερο. Θα ήθελα να δω αυτά που υποστηρίζω στην παραγωγή της χώρας. Ωστόσο δεν πολύ ελπίζω γιατί βλέπω τους μιμητές του ΔΝΤ, που παρασιτούν στη χώρα, το παρασιτικό κεφάλαιο, τα τσιμέντα, το εμπόριο πετρελαίων, όλοι αυτοί, η ολιγαρχία που κατέχει τα ΜΜΕ και χαίρονται με αυτή την κατάσταση και λένε...

«μα γιατί δεν έχετε ακόμη μπει στο ΔΝΤ». Αυτή η οικονομική τάξη, που δεν παράγει τίποτα, είναι υπεύθυνη γιατί αποτέλεσαν τη βάση του αιτίου. Το αίτιο δεν είναι το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας, αυτό είναι το αποτέλεσμα. Το αίτιο είναι η διάλυση της παραγωγικής τάξης της χώρας. Αφού δεν παράγει η χώρα και δεν εξάγει πλούτο δεν μπορεί να αποπληρώσει και το χρέος, όσους φόρους και όσα δάνεια κι αν πάρει η κυβέρνηση Παπανδρέου. Κι αυτοί οι κύριοι, εδώ και δεκαπέντε χρόνια, δεν θέλουν να ανοίξουν καμία συζήτηση για την οικονομία. Τα παπαγαλάκια τους, υπάλληλοι βουλευτές και υπουργοί , βγαίνουν στα δελτία των οκτώ και δείχνουν μόνο τη δημόσια οικονομία. Επί δεκαπέντε χρόνια μιλάνε μόνο για το έλλειμμα, το χρέος και τον πληθωρισμό. Διέλυσαν τη χώρα με την ανοχή πολιτικών ηγεσιών.
Δημ: Πιστεύετε ότι έχουν ευθύνη πολιτικοί και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι πιέζουν τον πρωθυπουργό για προσφυγή στο ΔΝΤ;
Η ευθύνη είναι ότι τους τελευταίους έξι μήνες το ΔΝΤ έγινε μονόδρομος. Υπήρχαν και άλλοι δρόμοι.
Δημ: Ποιοι δρόμοι;
Το πρώτο θέμα για την κυβέρνηση Παπανδρέου ήταν να αρχίσει από την οικονομία. Η χώρα πρέπει να παράγει και να οργανώσει την οικονομία της και ταυτόχρονα να πει ότι έχω κρίση επιτοκίων και δανεισμού. Όμως αυτή η κρίση έγινε στρατηγικό θέμα για τη χώρα. Αυτό είναι απαράδεκτο. Η κρίση δανεισμού είναι το αποτέλεσμα και όχι το αίτιο. Αίτιο το έκαναν όλοι οι φιλελεύθεροι, νεοφιλελεύθεροι, σοσιαλφιλελευθεροι και πάσης φύσεως φιλελεύθεροι, οι οποίοι έχουν την αντίληψη ότι οικονομία είναι μόνο το έλλειμμα, το χρέος και ο πληθωρισμός και δεν μιλάνε ποτέ για ανάπτυξη και παραγωγή. Αυτό επικρατεί και στις ηγεσίες της Ευρώπης. Είναι τυχοδιώκτες, δεν έχουμε ηγεσία στην Ευρώπη σήμερα. Ως εκ τούτου έπρεπε να αναζητήσουμε άλλες αγορές. Θα είναι επώδυνη η απόφαση προσφυγής στο ΔΝΤ, γιατί το ΔΝΤ δεν είναι ένας μηχανισμός τεχνικός αλλά πολιτικός και έχει όρους και όρια. Θα μειωθεί το εισόδημα των εργαζομένων και κάθε αξία 30%, με αποτέλεσμα να μειωθεί ο πλούτος της χώρας.
Δημ: Συμφωνείτε με την επιστολή του κ. Παναγιωτακόπουλου; Είναι η πρώτη φορά που βάλει εναντίον στενών συνεργατών του πρωθυπουργού;
Σιγά το θέμα οι άνθρωποι ήταν πάντα μονεταριστές. Ο μονεταρισμός είναι δρόμος, τους ενδιαφέρει το νόμισμα και όχι η οικονομία και η ανάπτυξη της χώρας. Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, είναι πολιτικές ομάδες που έχουν την άποψη ότι πρέπει να αντιμετωπίσουν το αποτέλεσμα και όχι το αίτιο. Είναι άποψη των απανταχού φιλελεύθερων της Ε.Ε. και όχι μόνο.
Δημ: Πως βλέπετε την επόμενη μέρα για την Ελλάδα και τους εργαζόμενους αφού θα μπει το ΔΝΤ;
Μα είμαστε ήδη στο ΔΝΤ. Το ανακοίνωσε ο πρωθυπουργούς στις 16 Απριλίου και εγώ δήλωσα ότι είναι μία αποφράδα μέρα για τη χώρα, η οποία θα μπει σε μείωση αξιών κατά 30% και αυτό δεν είναι συνομωσία, είναι άποψη των νεοφιλελεύθερων, την οποία εκφράζει και ο σοσιαλφιλελεύθερος Στρος Καν. Η άποψή τους είναι ότι πρέπει να φτωχύνει η Ελλάδα κατά 30% για να γίνει ανταγωνιστική στο παρασιτικό κεφάλαιο.
Δημ: Οι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές φούσκες…
Η πρώτη φούσκα είναι τα μονοπώλια. Μιλήσαμε από το ’95 για τα καρτέλ. Και τότε λέγανε ότι είμαστε γραφικοί. Για να πέσουν οι τιμές, για να έχουμε ανταγωνιστικότητα πρέπει να διαλυθούν τα μονοπώλια και τα καρτέλ. Τα μονοπώλια και τα καρτέλ είχαν πάντα αγκαλιά τις κυβερνήσεις. Έχουν τον ΣΕΒ. Γιατί πανηγυρίζει ο ΣΕΒ; Που γύρισαν την οικονομία και την πήγαν στα Βαλκάνια; Που ότι παράγουν είναι μονοπωλιακό και σε καρτέλ; Από εκεί να αρχίσουμε. Μιλάνε αυτοί για οικονομία;
Δημ: Μέσα στους πέντε μήνες αυτούς δεν έχει κανείς πρωθυπουργός το μαγικό ραβδάκι για να ανεβάσει τους δείκτες της ανάπτυξης…
Όχι. Θα ξεκινούσαμε την συζήτηση για την οικονομία. Όχι να κάνουμε στρατηγικό θέμα κάθε βράδυ, να έχουμε τους τρομοκράτες της τηλεοπτικής χούντας να μας λένε ποιο είναι το spread και να είναι παπαγαλάκια των διεθνών κερδοσκόπων. {…} Είναι δύο οι δρόμοι. Δεν ήταν μονόδρομος. Δεν έπρεπε να είμαστε στα κεραμίδια, ούτε στον αέρα. Έπρεπε να ξεκινήσουμε από την οικονομία και να δούμε όλες τις αγορές.
Δημ: Πως μπορεί να επιστρέψει η ελπίδα;
Να ξαναδούμε το ζήτημα από το αίτιο. Να αρχίσουμε από την οικονομία. Κάθε άλλος δρόμος είναι έξω από τη λύση του προβλήματος. Η χώρα αν δεν οργανώσει την παραγωγή της κατά κλάδο, κατά νομό, κατά τομέα δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα γιατί θα μειωθεί ο πλούτος της χώρας τώρα με αυτό.
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ο Τζουμάκας είναι η συνείδηση του σημερινού ΠΑΣΟΚ. Βγήκε μπροστά να σώσει το Γιώργο στην εσωκομματική κόντρα με τον Βενιζέλο και οι φίλοι του ΓΑΠ τον έκαναν πέρα, για να μην φαίνεται η ανικανότητά τους. Κρίμα Γιώργο…

arpakola είπε...

http://1.bp.blogspot.com/_kttNrkCNLWo/S9RVov6ADPI/AAAAAAAACss/nUpCpMh_W0Q/s1600/ekloges.jpg

Ανώνυμος είπε...

Ο Τζουμάκας είναι η συνείδηση του σημερινού ΠΑΣΟΚ
Αλλά ποιος τον ακούει , οταν η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ θυμίζει πολυεθνική εταιρεία με τα αβγαλτα κολεγιόπαιδα που εχει τοποθετήσει ο ΓΑΠ και το παίζουν υπουργοί και υφυπουργοί .
Αι σιχτιρ !!!!!!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Ειναι αργα για αριστερες κορωνες.
Αυτα θα ειχαν αξια 17 χρονια πριν.
Τοτε θα μπορουσα να πω οτι ειναι ανιδιοτελη. Πλησιαζει η ωρα της πληρωμης.

Ανώνυμος είπε...

Σαφώς- όπως έλεξε και ο προαλαλήσας- όλα αυτά είχαν σημειολογική και χρηστική κοινωνική ή πολιτική αξία πριν 17 και βάλε χρόνια...
Όταν το χρέος ήταν "ελεγχόμενο", υπήρχε κάποιος εν δυνάμει παραγωγικός ιστός, οι δε πολίτες-ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, καλούνταν να επιλέξουν, μεταξύ της "κόκκινης γραμμής" της μονοπωλιακής Ευρώπης ή της επερχόμενης ευρωπαϊκής συν-ένωσης, σαν το "αντίπαλο δέος" στην οικονομική και εμπορική μονοκρατορία των ΗΠΑ, εξαιτίας της πνέουσας τα λοίσθια ΕΣΣΔ και των ευρωπαϊκών δορυφόρων της...
Εκεί στο timing αυτό, στο "γύρισμα" της ευρωαπαϊκής και παγκόσμιας ιστορίας, στις κοσμογονικές αλλαγές που ακολούθησαν, ποτέ δεν έγινε ένας βαθύς εποικοδομητικός και εξωστρεφής εποικοδομητικός διάλογος, για τη θέση του ΠΑΣΟΚ, σαν εναλλακτικού κόμματος εξουσίας...
Γι αυτό κάποιοι "κραδαίνουν" σήμερα, σαν δείγμα προσωπικής και ανεχκχώρητης πολιτικής ηθικής, το καταστατικό της ιδρυτικής πράξης της 3ης Σεπτεμβρίου και το επικαλούνται...
Μα αγαπητοί σύντροφοι, όλοι ή τουλάχιστον η συντριπτική πλειοοψηφία και των "ιστορικών στελεχών" κρίθηκε, επειδή άσκησε εξουσία μέσα από Υπουργεία και λοιπούς κυβερνητικούς θώκους...
Υπήρξε η "άλλη" επιλογή ή "άλλη" πρόταση;
Υπήρξε η αναζήτηση του "άλλου σεναρίου", που θα αποσοβούσε την οποιαδήποτε δημοσιονομική παρεκτροπή και τη διόγκωση αργά αλλά σταθερά, ενός υπολογίσιμου εξωτερικού χρέους καιελλείμματος;
Αλλά οι επελθούσες εσωκομματικές έριδες και οι προσωπικοί ηγετικοί διαγκωνισμοί με τα "διαλλείμματα της οικουμενικής, του Μητσοτάκη και των σεμνών και ταπεινών", θόλωναν το τοπίο, απέτρεπαν την ανοιχτή ακρόαση "βάσης, κομματικής πυραμίδας, συνδικαλιστών και βουλευτών" και σήμερα το ΠΑΣΟΚ, μοιραίως πως, βρίσκεται (δυστυχώς), αντιμέτωπο πλην όλων των άλλων, με μια πρωτοφανή "συνειδησιακή" καταστατική κρίση...

Ανώνυμος είπε...

Αυτή η κυβέρνηση κατά πως φαίνεται μας φόρτωσε μία διακυβέρνηση του ΔΝΤ για τουλάχιστον 10χρονια!
Με τις υγείες μας!
http://agrupnoipolites.wordpress.com/2010/05/01/10101010/