Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου

Ζητούσε τη στήριξη της ΝΔ σημερινός ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ! Τι έγραφε σε επιστολή του σε γαλάζια ΝΟΔΕ...
Από τον Χάρη Φλώρο
Ποιος θα περίμενε οι υβριστές του Ανδρέα Παπανδρέου, κατόπιν προσχωρήσαντες στον εκσυγχρονισμό Σημίτη και τη δεξιά, να κυβερνούν τη χώρα;
Μια περίπτωση άξια παρατήρησης είναι η λαμπρή καριέρα του κ. Σπύρου Δανέλλη, σήμερα ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Ο κ. Δανέλλης αφού θήτευσε ως βουλευτής του Συνασπισμού, κατόπιν προσχώρησε στο μεγάλο εκσυγχρονιστικό εγχείρημα του κ. Σημίτη και μάλιστα έγινε αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Ομίλου Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας (ΟΠΕΚ).
Το 2002 ζήτησε και έλαβε το χρίσμα από τη δεξιά για να εκλεγεί Δήμαρχος Χερσονήσσου και η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: η επιστολή προς τη δεξιά για να λάβει το χρίσμα το 2006 (κάντε κλικ επάνω για να μεγαλώσει).
Τι κάνει σήμερα; Μα φυσικά, Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου!
Και εις ανώτερα!
Από press-gr
Add To Facebook Add To Twitter Add To Yahoo Add To Reddit Fav This With Technorati Add To Del.icio.us Digg This Stumble This

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Και να ηταν μόνον αυτος .!!

TassosAnastassopoulos είπε...

Νάχατε και το θάρρος να βάζατε και το προηγούμενο δικό μου σχόλιο!

Αλλά που;

Χρειάζεται έναν κάποιο βαθμό πίστης στην ελευθερία της έκφρασης της γνώμης, ακόμα και όταν αυτή είναι διαφορετική.

Διότι, όπως έλεγε η αγαπημένη μου Ρόζα Λούξεμπουργκ ελευθερία υπάρχει όταν επιτρέπεται στον άλλον να σκέπτεται και να εκφράζεται διαφορετικά.

Αυτό, προφανώς, δεν αρέσει σε κάποιους σε αυτό το μπλογκ, που νομίζουν ότι έτσι προστατεύουν τον αείμνηστο Ανδρέα, ο οποίος - τους αρέσει, δεν τους αρέσει - δεν τα είχε όλα καλά καμωμένα.

Και το να το κρύβουμε αυτό, ασκώντας λογοκρισία, δεν αλλάζει τα πράγματα.

Αντίθετα, μάλιστα. Τα χειροτερεύει...

TassosAnastassopoulos είπε...

Αφού βάλατε την διαμαρτυρία μου για την λογοκρισία που ασκήθηκε (δια του κοψίματος) σε σχόλιό μου, το οποίο έστειλα δύο φορές και επειδή πιθανολογώ ότι δεν το έχετε στο αρχείο σας (διότι δεν εξηγείται, αλλιώς, η δημοσίευση της διαμαρτυρίας μου), σας ξαναστέλνω - για τρίρη φορά - το κομμένο σχόλιό μου, το οποίο έχει ως εξής :

''Κατακριτέος ο Σπύρος Δανέλλης, για τα πολιτικά του ζιγκ - ζαγκ και για την, πάση θυσία, προσπάθειά του να επιβιώσει πολιτικά. Αλλά, για να πούμε και του λόγου το αληθές, ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου, δεν τα είχε όλα καλά καμωμένα.

Ιδίως στο τέλος του βίου του τα έκανε μαντάρα, χάρη της Δήμητρας (αλήθεια - πως ζει η χήρα του πρώην πρωθυπουργού; Μόνο με την σύνταξη, με τα ενοίκια και τα έσοδα του βιβλίου της, που επιμελήθηκε ο Μάρκος Μουζάκης; Τι έγινε με το δάνειο που είχε πάρει ο Ανδρέας από τον Κασόγκι, τον Παπούλια κλπ; Ξεχρεώθηκε;).

Και αυτά δεν πρέπει να τα ξεχνάμε, διότι ''τα στερνά τιμούν τα πρώτα'' και ο αείμνηστος Ανδρέας δεν ενδιαφέρθηκε για την διαφύλαξη της ιστορικής του μνήμης.

Αφού, λοιπόν, ο αείμνηστος Ανδρέας δεν ενδιαφέρθηκε για την υστεροφημία του, είναι πολύ λογικό και ο Δανέλλης να πράξει τα όσα έπραξε και - μέσα στα πλαίσια μιας οπορτουνιστικής τακτικής και στρατηγικής πολιτικής επιβίωσης - από πολιτικός του αντίπαλος, να καταλήξει ευρωβουλευτής του κόμματος που ίδρυσε ο Ανδρέας, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ.

Δεν είναι ασυνήθιστο αυτό, μέσα στην ελληνική πολιτική ζωή.

Αυτό που φαίνεται ασυνήθιστο, είναι το γεγονός ότι ο υιός του αειμνήστου δέχεται να απονέμει οφφίτσια σε ανθρώπους, σαν τον κ. Δανέλλη, την κ. Δαμανάκη και ουκ ολίγους άλλους. (Γιατί περί απονομής πρόκειται όταν διορίζεις κάποιους ευρωβουλευτές, βάζοντάς τους σε εκλόγιμη θέση, ή όταν τους στέλνεις Επίτροπους στην Ευρωπαϊκή Ένωση).

Φαίνεται ασυνήθιστο, αλλά μάλλον δεν είναι, διότι αυτού του είδους η πρακτική - από την μεριά του υιού του αειμνήστου - δεν εξαντλείται σε αυτά τα δύο πρόσωπα.

Φαίνεται ότι αρχίζει να αποτελεί και αυτή η πρακτική κομμάτι των ηθών της ελληνικής πολιτικής ελίτ.

Και είναι συζητήσιμο το κατά πόσον είναι εσφαλμένη, διότι εξαρτάται από την πλευρά που βλέπει κάποιος αυτό το φαινόμενο....''.

Αυτά....