Μετά την εμπειρία μου από το Πανεπιστήμιο με τις κλίκες των καθηγητών, τους Δαπίτες, τους Καθηγητές που πάντα τύχαινε και η γυναίκες τους να είναι και αυτές καθηγήτριες, και τις απίστευτες συγγένειες που ανακάλυψα, ο τάδε Λέκτορας γαμπρός του τάδε Καθηγητή, η γραμματέας κουνιάδα άλλου καθηγητή (έτσι έμαθα και το γενεαλογικό δέντρο που δεν είχα καταλάβει στο σχολείο τί είναι), αποφάσισα αφού τους σιχάθηκα όλους να πάρω το Πτυχίο μου και να μην τους ξαναδώ.
Ανήσυχο πνεύμα όμως, και αρκετά ρομαντική ήθελα μεταπτυχιακό...
Η άκρως ενδιαφέρουσα συνέχεια, στο "Μηρυκαστικό"






0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου